Home / خبرها / دوزهای بالاتر بوتاکس برای کنترل درد فک و صورت ممکن است منجر به تحلیل استخوان شود

دوزهای بالاتر بوتاکس برای کنترل درد فک و صورت ممکن است منجر به تحلیل استخوان شود

۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰- به گفته ی محققان کالج دندانپزشکی NYU ، تزریق بوتاکس برای کنترل درد فک و صورت، باعث تغییرات بالینی قابل توجهی در استخوان فک نمی شود. با این حال، آنها شواهدی از تحلیل استخوان را هنگام استفاده از دوزهای بالاتر بوتاکس یافته اند.

محققان، که یافته های آنها در Journal of Oral Health Rehabilitation منتشر شده است، خواستار مطالعات بالینی بیشتر برای ردیابی تغییرات مربوط به استخوان و عضله با استفاده ی طولانی مدت از بوتاکس برای TMJD یا اختلالات عضله و مفصل گیجگاهی فکی شدند.

TMJD ها گروهی از بیماری های شایع دردناک هستند که در مفصل فک و عضلات اطراف آن اتفاق می افتد، که معمول ترین نوع آنها به عضلات مسئول جویدن مرتبط است.

در حالی که بسیاری از افراد علائم TMJD خود را با درمان های محافظه کارانه مانند ورزش های فک، وسایل دهانی، تغییرات رژیم غذایی و داروهای ضد درد مدیریت می کنند، برخی از افراد به این درمان ها پاسخ نمی دهند.

بوتاکس (یا سم بوتولینوم) ، داروی تزریقی مورد تأیید FDA ، که به دلیل توانایی آن در کاهش چین و چروک معروف است، برای درمان برخی از اختلالات عضلانی و درد، از جمله میگرن، تأیید شده است.

بوتاکس تا حدی از طریق فلج موقت یا ضعیف نمودن عضلات کار می کند. در ایالات متحده ، فاز سوم یک آزمایش بالینی برای استفاده از بوتاکس بمنظور درمان TMJD در حال انجام است، اما در حال حاضر، از این درمان به طور فزاینده ای بطور [۱]off-label استفاده می شود.

تاکنون، مطالعات کوچک با استفاده از بوتاکس برای درمان TMJD در انسان نتایج متفاوتی داشته است. در مطالعات حیوانی، تزریق بوتاکس در عضلات فک منجر به تحلیل عمده ای در استخوان فک شده است. تصور می شود این به دلیل عدم استفاده از عضلات برای اعمال نیروی مورد نیاز برای بازسازی استخوان(bone remodeling) باشد، اما بوتاکس همچنین ممکن است تأثیر مستقیمی بر باز جذب استخوان،( bone resorption یا روند تجزیه ی بافت استخوان) داشته باشد.

دکتر Karen Raphael ، سرپرست این مطالعه و استاد گروه آسیب شناسی دهان و فک و صورت، رادیولوژی و پزشکی در کالج دندانپزشکی، دانشگاه نیویورک گفت: با توجه به این یافته های نگران کننده از مطالعات حیوانی، و یافته های محدود از مطالعات بالینی، تحقیقات بیشتر در مورد ایمنی بوتاکس برای عضلات فک و استخوان بسیار مهم است.

در این مطالعه، ۷۹ زن مبتلا به TMJD که این بیماری بر عضلات صورت آنها تأثیر گذاشته بود، شرکت داشتند: ۳۵ نفر از آنها تزریق بوتاکس را در سال گذشته بین دو تا پنج دور دریافت کرده بودند و ۴۴ نفر با بوتاکس درمان نشده بودند اما برخی از آنها از سایر درمان های TMJD استفاده کرده بودند. محققان با استفاده از سی تی اسکن تخصصی، تراکم و حجم استخوان فک شرکت کنندگان را اندازه گیری کرده و دریافتند که تراکم و حجم استخوان فک بین زنان در هر دو گروه(دریافت کننده ی بوتاکس و گروه بدون بوتاکس)، مشابه است.

در حالی که به اکثر شرکت کنندگان در این مطالعه دوزهای نسبتاً کمی بوتاکس داده شده بود- کمتر از اکثر آزمایشات بالینی برای TMJD- احتمال کاهش تراکم استخوان برای افرادی که دوزهای بیشتری بوتاکس دریافت کرده بودند، بیشتر بود.

دکتر Raphael و همکارانش گفتند: لازم است که مطالعات انسانی بیشتری برای درک بهتر تأثیرات طولانی مدت بوتاکس بر عضلات و استخوان های فک انجام شود- و اینکه آیا تزریق بوتاکس باعث کاهش نیروی عضلانی بر استخوان می شود یا همچنین یک نقش مستقیم در تغییر bone resorption دارد؟

دکتر Raphael، گفت: اگر بوتاکس تاییدیه ای از سوی سازمان غذا و دارو برای درمان TMJD دریافت کند، ما توصیه می کنیم که فاز چهارم این مطالعه با استفاده از CT و MRI با اشعه کم، برای پیگیری تغییرات مربوط به استخوان و عضله با استفاده از بوتاکس، بررسی دوز و استفاده ی طولانی مدت آن انجام شود. تا زمانی که تصویربرداری تخصصی از عضله و استخوان در بین بیمارانی که تحت درمان بوتاکس برای مدت طولانی قرار گرفته اند، انجام نشود، اثرات تجمعی واقعی این درمان ناشناخته باقی خواهد ماند.

منبع:

Raphael, K. G., et al. (2020) Effect of Multiple Injections of Botulinum Toxin into Painful Masticatory Muscles on Bone Density in the Temporomandibular Complex. Journal of Oral Health Rehabilitation. doi.org/10.1111/joor.13087.

https://www.news-medical.net/news/20200915/Higher-doses-of-Botox-may-lead-to-bone-loss-shows-study.aspx


[۱] وقتی تجویز یک دارو برای حداقل یک مورد بیماری تائید می شود، پزشکان مجازند آن دارو را برای هر نابسامانی یا نشانه دیگری به کار برند، که فکر می کنند آن دارو دارای تاثیر است. این عمل را در اصطلاح تجویز خارج از برچسبoff-label prescribing  می نامند.