Home / خبرها / زخم های دهانی ممکن است نشانه های زودهنگامی از بیماریهای خود ایمنی باشند

زخم های دهانی ممکن است نشانه های زودهنگامی از بیماریهای خود ایمنی باشند

۱۲ اکتبر ۲۰۲۰ – طبق مطالعه ای که در سوم اکتبر در مجله ی Oral Diseases منتشر گردید، افرادی در کره جنوبی که مبتلا به استوماتیت آفتی راجعه (RAS) یا آفت دهانی تشخیص داده شدند، در معرض خطر بسیار بیشتری برای ابتلا به چندین بیماری خود ایمنی بودند.

به گفته نویسندگان، بیماران مبتلا به زخم های مکرر و راجعه ی دهانی در معرض خطر به مراتب بالاتری برای ابتلا به بیماری بهجت، لوپوس اریتماتوز سیستمیک، اسپوندیلیت آنکیلوزان، نقرس، تیروئیدیت هاشیموتو، بیماری گریوز و آرتریت روماتوئید قرار داشتند.

این گروه از محققان به سرپرستی دکتر یانگ چان لی از دانشکده پزشکی دانشگاه کیونگ هی سئول نوشتند: ضایعات شبهRAS ، ممکن است یک نشانه ی اولیه از بیماری خود ایمنی سیستمیک باشند.

ضایعه ای عادی با عواقبی غیر عادی

استوماتیت آفتی راجعه، شایعترین بیماری التهابی مزمن است که در داخل دهان ایجاد می شود و بسته به جمعیت تا ۲۵٪ افراد را درگیر می کند. اگرچه علت مستقیم این زخمهای دهانی کاملاً مشخص نیست، اما احتمالاً با عفونتها، آلرژیها، بیماریهای سیستمیک، ناهنجاریهای هورمونی و عوامل ژنتیکی در ارتباط هستند. شواهد نشان داده است که اختلال عملکرد ایمنی باعث ایجاد این زخم ها می شود، احتمالاً به دلیل آسیب به اپی تلیال دهان که ناشی از پاسخ ایمنی با واسطه ی سلولهای  Tاست. با این وجود، عود زخم های شبه آفتی در دهان، ممکن است نشانگر سایر بیماری های سیستمیک و در بسیاری از موارد، نشانه ای از اختلالات خود ایمنی سیستمیک یا التهابی باشد.

محققان از پایگاه داده ادعاهای بیمه سلامت ملی کره برای تجزیه و تحلیل اطلاعات تقریباً ۹،۳۰۰ بیمار بین سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ استفاده کردند. برای نیمی از آنها استوماتیت آفتی راجعه تشخیص داده شده بود و این افراد حداقل سه دوره این نوع از زخم ها را تجربه کرده بودند. بیماران در طی یک دوره پیگیری از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ ، بررسی شدند و افرادی با تشخیص بیماری خود ایمنی در طی دوره ی پیگیری، شناسایی شدند.

نگاهی گذرا به اعداد

خطر ابتلا به همه ی بیماری های خود ایمنی در افرادی که زخم های مکرر دهانی را تجربه کرده بودند، به طور چشمگیری بالاتر بود. در میان بیماران مبتلا به استوماتیت، ۱۴۳۳ نفر دچار بیماری خود ایمنی بودند، در حالی که در گروه کنترل ۱۱۱۶ نفر به بیماریهای خود ایمنی مبتلا بودند. خطر ابتلا به دو یا چند بیماری خود ایمنی نیز در کسانی که دارای استوماتیت آفتی راجعه بودند، بسیار بیشتر بود. در میان مبتلایان به استوماتیت، ۴۲۵ نفر اما در گروه کنترل ۲۵۵ نفر، به دو یا چند بیماری خود ایمنی مبتلا بودند.

داده ها نشان داد که از ۱۴ بیماری خود ایمنی مورد تجزیه و تحلیل، شرکت کنندگان در صورت ابتلای روتین به زخم های شبه آفتی، به احتمال زیاد به هفت بیماری خود ایمنی مبتلا می شوند.

به گفته نویسندگان، بیماری بهجت با نسبت خطر ۳۱٫۱۶ ، بیشترین افزایش خطر را نشان داد، بعد از آن لوپوس اریتماتوز سیستمیک با نسبت خطر ۱٫۷۴ و اسپوندیلیت آنکیلوزان و نقرس با نسبت خطر ۱٫۴۷ قرار داشتند. نسبت خطر برای تیروئیدیت هاشیموتو ۱٫۴۲ و برای بیماری گریوز ۱٫۳۷ بود و کمترین نسبت خطر مربوط به آرتریت روماتوئید، و برابر با ۱٫۱۹بود.

چند عیب

این مطالعه با وجود بررسی یک جمعیت کاملاً مشخص از بیماران مبتلا به RAS ، دارای محدودیت هایی از جمله پتانسیل عدم دقت تشخیصی بود. زخم های راجعه ی دهانی هیچ معیار تشخیصی ندارند و پزشک آنها را بر اساس یافته های بالینی تشخیص می دهد. بنابراین، ممکن است یک ضایعه دهانی، زخم باشد اما زخم آفتی نباشد.

دانستن ارتباط بالقوه ی بین استوماتیت آفتی راجعه و بیماریهای خودایمنی می تواند بر برنامه ها و نتایج درمان بیمار تأثیر گذارد. نویسندگان نتیجه گیری کردند که RAS ، با افزایش خطر ابتلا به چندین بیماری خود ایمنی در جمعیت کره ارتباط دارد.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=nws&sub=rad&pag=dis&ItemID=327375