Home / خبرها / چه علامت دهانی جدیدی می تواند نشان دهنده یCOVID-19 در بیماران باشد؟

چه علامت دهانی جدیدی می تواند نشان دهنده یCOVID-19 در بیماران باشد؟

۲۶ اکتبر ۲۰۲۰ – بر طبق نامه منتشر شده در مجله ی Oral Diseases،  بیماری COVID-19 ممکن است باعث ایجاد بزاق بیش از حد در بیماران شود و در نتیجه منجر به التهاب دردناک گوشه ی لب یا angular cheilitis، شود.

نویسندگان نوشتند: دندانپزشکان باید به بیمارانی که دچار التهاب در اطراف دهان خود هستند، توجه کنند زیرا ممکن است شاخصی برای عفونت SARS-CoV-2 باشد.

نویسندگان به رهبری دکتر Abanoub Riad ، از دانشگاه ماساریک ، نوشتند: وجود angular cheilitis  در بیماران مبتلا به COVID-19 می تواند به عوامل تحریک کننده موضعی متعددی از جمله افزایش بیش از حد بزاق نسبت داده شود.

اطلاعات دائما جدید

در حالی که دانشمندان به مطالعه SARS-CoV-2 و COVID-19 ادامه می دهند، در مورد علائم و نشانه های بیماری اطلاعات بیشتری کسب می کنند. در ماه جولای، تحقیقات نشان داد که بثورات دهانی می تواند نشانه جدیدی از عفونت SARS-CoV-2 باشد. تقریباً ۱۲ روز پس از شروع سایر علائم ناشی از آلوده شدن به این ویروس، ضایعات جلدی مخاطی در بیماران ظاهر شده بود. در ماه سپتامبر، یک مطالعه دیگر نشان داد که خشکی دهان، از بین رفتن چشایی و اختلال عملکرد بویایی ممکن است تنها علامت یا اولین علائم از COVID-19 باشند.

یک مطالعه دیگر نشان داد که بیمارانی با علائم خفیف یا بدون علایم بخش فوقانی دستگاه تنفسی، در عرض چند روز پس از آزمایش مثبت برای  SARS-CoV-2، دچار زخمهایی بر روی زبان شدند.

تجزیه و تحلیل فعلی شامل ۱۷ بیمار COVID-19 مثبت، با angular cheilitis ، بین آوریل و ژوئن سال ۲۰۲۰ ، بود. بیماران پس از تجربه ی درد در یک یا هر دو گوشه ی دهان خود، به پزشک مراجعه کرده بودند. Riad و همکارانش پس از مشاهده تحقیقی که در آن دو بیمار مبتلا به کووید-۱۹، angular cheilitis را تجربه کردند، درباره ی این موارد بیشتر تحقیق کردند.

میانگین سنی بیماران ۴۰ سال بود و بیش از ۷۰ درصد آنها زن بودند. آنها علائم مختلف مرتبط با COVID-19  را نشان می دادند. برخی از آنها فارنژیت داشتند و سایرین اختلال عملکرد چشایی را تجربه کردند، اما حدود ۲۴٪ از بیماران تب مداوم داشتند. به گفته نویسندگان، همه بیماران در روزهای قبل از آزمایش خود دچار ترشح بیش از حد بزاق شده بودند.

پچ های متورم مایل به قرمز مرتبط با  angular cheilitis، در میان حدود ۶۵ درصد از بیماران و در گوشه ی راست دهان در میان حدود ۲۴٪ از بیماران به طور یک طرفه مشاهده شد. تقریباً ۱۲٪ بیماران دارای التهاب در هر دو گوشه ی دهان بودند.

محققان زمان شروع angular cheilitis را با استفاده از روزی که بیماران تست PCR را انجام دادند به عنوان نقطه مرجع تخمین زدند. میانگین زمان شروع ۱٫۸ روز از زمان تست و میانگین مدت آن ۳٫۳۵ روز بود. تقریباً ۳۰٪ بیماران دارای generalized cheilitis (فرم منتشره) و نیز فرم angular آن بودند. در مقیاس صفر تا ۱۰ ، میانگین شدت درد ۵ بود و درد بین دو تا پنج روز طول کشید. آنها نوشتند که این شرایط پس از درمان، که شامل دهانشویه کلرهگزیدین گلوکونات ۰٫۳ درصد و پماد ضد قارچ بود، بهبود یافت.

علت

از آنجایی که در اکثر بیماران علائمی از دندان قروچه یا فرسودگی دندانی مشاهده نشد و اولین دندان های آسیایی در ردیف منظم خود قرار داشتند، محققان احتمال کاهش ابعاد عمودی را برای ایجاد angular cheilitis  در بیماران رد کردند. افزایش بیان آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین ۲ (ACE2) در غدد بزاقی می تواند منجر به شرایطی مانند پاروتیت حاد شود، که می تواند بر قوام بزاق تأثیر گذارد. به گفته نویسندگان، شواهد کافی در مورد قوام بزاق و جریان بزاقی در بیماران COVID-19 وجود ندارد.

نویسندگان نوشتند: برای بررسی عوامل مستعد کننده ی بالقوه، برای ظهور angular cheilitis در بیماران COVID-19، باید تحقیقات بیشتری انجام شود.

آنها نوشتند: افزایش ترشح بزاق توسط این بیماران ممکن است باعث angular cheilitis شود زیرا آنزیم های بزاقی می توانند پوست گوشه های دهان را تحریک کنند.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=nws&sub=rad&pag=dis&ItemID=327458