Home / خبرهای تخصصی پریودونتولوژی و ایمپلنتولوژی / مراقبت های روتین دندانپزشکی ممکن است خطر سکته مغزی را کاهش دهد

مراقبت های روتین دندانپزشکی ممکن است خطر سکته مغزی را کاهش دهد

۱ فوریه ۲۰۲۱ – بر اساس مطالعه منتشر شده در ژورنال قلب آمریکا، به نظر می رسد بیماری پریودنتال (PD) با فیبریلاسیون دهلیزی (AF) مرتبط باشد و ضربان قلب نامنظم ممکن است رابط بین عفونت جدی لثه و سکته مغزی باشد.

به گفته ی نویسندگان، خطر فیبریلاسیون دهلیزی در میان کسانی که مراقبت های روتین دندانپزشکی خود را دنبال می کنند، کمتر از کسانی است که فقط در صورت احساس ناراحتی یا نیاز به کار دندانپزشکی یا با یک برنامه ی نامنظم به دندانپزشک مراجعه می کنند.

محققان به سرپرستی دکترSouvik Sen ، از بخش مغز و اعصاب در دانشکده پزشکی دانشگاه کارولینای جنوبی، نوشتند: ما یک ارتباط مستقل را بین PD شدید و AF مشاهده کردیم. تجزیه و تحلیل میانجیگری[۱] نشان داد که AF واسطه ی ارتباط PD و سکته کاردیومتابولیک می باشد.

تا حدود ۹۰٪ از جمعیت جهان به بیماری پریودنتال مبتلا هستند و شیوع پریودنتیت شدید تقریباً ۱۰ تا ۱۵٪ تخمین زده می شود. پریودنتیت با افزایش مارکرهای التهابی سیستمیک ناشی از باکتری های مزمن مرتبط است.

این مارکرها با تصلب شرایین در ارتباط بوده و شواهد نشان داده است که التهاب سیستمیک با خطرات بالاتر برای فیبریلاسیون دهلیزی ارتباط دارد. این امر محققان را بر آن داشت تا ارتباط التهاب سیستمیک ناشی از بیماری لثه را با افزایش خطر ابتلا به فیبریلاسیون دهلیزی بررسی کنند.

در مطالعه ی the dental Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC) ، ۵۹۵۸ شرکت کننده بدون فیبریلاسیون دهلیزی قبلی، تحت آزمایشاتی برای بررسی وضعیت پریودنتال تمام قسمتهای دهان قرار گرفتند. علاوه بر این، محققان ۹۶۶۶ شرکت کننده در گروه اصلی ARIC را که فیبریلاسیون دهلیزی برای آنها تشخیص داده نشده بود، ارزیابی کردند. افراد این گروه در دو دسته ی افراد دنبال کننده ی مراقبتهای منظم دندانی یا افرادی که بطور اپیزودیک به دندانپزشک مراجعه می کردند، طبقه بندی شدند. این بیماران به مدت ۱۷ سال برای ضربان قلب نامنظم و سریع، تحت پیگیری قرار گرفتند.

در گروه دندانپزشکی، ۷۵۴ شرکت کننده با فیبریلاسیون دهلیزی تشخیص داده شدند. در این گروه مشخص شد که بیماری شدید پریودنتال با تجزیه و تحلیل تک متغیره[۲] و چند متغیره[۳] با فیبریلاسیون دهلیزی مرتبط است. به گفته نویسندگان، در محاسبه ی نسبت خطر سن، نژاد، عادات زندگی و سایر شرایط مانند دیابت در نظر گرفته شد.

در گروه اصلی، ۱۵۵۸ شرکت کننده دارای فیبریلاسیون دهلیزی بودند. کسانی که مراقبتهای روتین دندانپزشکی را دنبال می کردند، در مقایسه با افراد گروه اپیزودیک، خطر کمتری برای فیبریلاسیون دهلیزی در تجزیه و تحلیل های تک متغیره[۴] و چند متغیره [۵]داشتند.

در تجزیه و تحلیل نهایی، محققان نتیجه گرفتند که مراقبت منظم از دندانها می تواند به میزان متوسطی خطر فیبریلاسیون دهلیزی را کاهش دهد(۲۲ درصد).

محدودیت های مطالعه شامل تعیین فیبریلاسیون دهلیزی از طریق الکتروکاردیوگرام، کدهای تشخیص ترخیص از بیمارستان و گواهی های مرگ بود. دکتر Sen و همکارانش خاطرنشان کردند که فیبریلاسیون دهلیزی ناگهانی ممکن است در برخی از بیماران بدون نظارت طولانی مدت شناسایی نشده باشد.

آنها نوشتند: ما به یک آزمایش بالینی تصادفی نیاز داریم تا فواید غربالگری و تشخیص AF و سپس استفاده از داروهای ضد انعقاد یا درمان ضد پلاکت را به عنوان یک استراتژی اصلی جلوگیری از سکته مغزی برای بیماران مبتلا به بیماری پریودنتال شدید، بررسی کنیم.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=hyg&pag=dis&ItemID=328002


[۱] تجزیه و تحلیل میانجیگری یا Mediation analysis میزان مشارکت یک متغیر در انتقال تغییر از یک علت به نتیجه آن را کمی می کند. این ذاتاً یک مفهوم علی است ، از این رو نمی توان آن را از نظر آماری تعریف کرد.

[۲] (crude hazard ratio [HR], 1.54; 95% confidence interval [CI], 1.26-1.87)

[۳] (adjusted HR, 1.31; 95% CI, 1.06-1.62)

[۴] (crude HR, 0.82; 95% CI, 0.74-0.90)

[۵] (adjusted HR, 0.88; 95% CI, 0.78-0.99)