Home / خبرها / آیا تیم های دندانپزشکی بیشتر در معرض ابتلا به COVID-19 هستند؟ بستگی دارد

آیا تیم های دندانپزشکی بیشتر در معرض ابتلا به COVID-19 هستند؟ بستگی دارد

۱۸ فوریه ۲۰۲۱ – بر اساس مطالعه ای که در ۱۱ فوریه در PLOS One منتشر شد، اکثر دندانپزشکان و دستیاران آنها که در فرانسه در اوج شیوع  COVID-19 در ماه آوریل ۲۰۲۰ مشغول به کار بودند، بیشتر از سایر افراد به COVID-19 ، مبتلا نشدند.

نویسندگان نوشتند: با این حال، عوامل خاصی از جمله کار در مطبهایی که روی تخصص های خاص دندانپزشکی متمرکز بودند، مانند پریودنتولوژی، داشتن شرایط زمینه ای چاقی یا بیماری مزمن کلیوی یا استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، خطر آزمایش مثبت دندانپزشکان و دستیاران دندانپزشکی برای COVID-19  را افزایش می دهد.

نویسندگان، به سرپرستی دکترSebastien Jungo ، از گروه دندانپزشکی، بیمارستان Bretonneau در دانشگاه پاریس، نوشتند: نتایج حاصل از این مطالعه می تواند بینش مهمی را برای مقامات بهداشتی مربوطه، در مورد وضعیت عفونت کلی کارکنان بخش خدمات بهداشت دهان و دندان در همه گیری فعلی فراهم کند و توجه آنها را به گروه های خاص در معرض خطر جلب نماید.

مطالعات نشان می دهد که کارکنان مراقبت های بهداشتی، از جمله تیم های دندانپزشکی، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به COVID-19 قرار دارند. با این حال، داده های محدودی در مورد خطر ابتلا به COVID-19 ، یا تفاوت در خطر ابتلا به این عفونت بین تخصص های مختلف دندانپزشکی در دست است. بنابراین، محققان با هدف گزارش شیوع COVID-19 در میان کارکنان مراقبت های بهداشتی و شناسایی شاخص های خطر و نقش های بالینی که بیشترین ارتباط را با انتقال ویروس کرونا دارند، این تحقیق را انجام دادند.

بین اول تا ۲۹ آوریل ۲۰۲۰ ، یک نظرسنجی آنلاین برای دندانپزشکان و دستیاران دندانپزشکی در فرانسه ارسال شد. تقریباً ۱۰٪ از این جمعیت به این نظرسنجی – ۴۱۷۲ دندانپزشک و ۱۸۶۸ دستیار دندانپزشکی –پاسخ دادند. سپس، دکتر Jungo و همکارانش از این داده ها برای انجام تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک یک متغیره و چند متغیره استفاده کردند.

بر اساس یافته های این آنالیز، در مجموع ۱٫۹٪ دندانپزشکان و ۰٫۸٪ از دستیاران دندانپزشکی هنگام کار در طی موج اول شیوع بیماری COVID-19 در فرانسه، به این بیماری مبتلا شدند.

شیوع در برخی از زیرگروه های دندانپزشکان به ۱۵٪ و در میان برخی از دستیاران دندانپزشکی به ۱۱٫۸٪ هم می رسید که این بستگی به چندین عامل مختلف داشت. احتمال تشخیص COVID-19 برای متخصصان بهداشت دهان و دندان که چاق بودند، یا مبتلا به بیماری مزمن کلیوی یا بیماری انسدادی مزمن ریوی بودند و یا از حمل و نقل عمومی استفاده می کردند و یا در یک مطب مختص به پریودنتولوژی کار می کردند- که در آن پروسیجرهای تولید کننده ی آئروسل بیشتر انجام می شود-، بیشتر بود.

نویسندگان نوشتند: احتمال تشخیص COVID-19 برای دندانپزشکان و دستیاران دندانپزشکی که در مطبهای مختص به اندودنتیکس کار می کردند یا در مطبهایی کار می کردند که ریتم کار خود را تغییر داده بودند، مانند مطبهایی که فقط اقدامات اورژانسی را انجام می دادند، کمتر بود.

این مطالعه محدودیت های مختلفی داشت، از جمله شکل ثبت نام از شرکت کنندگان در نظرسنجی. محققان خاطرنشان کردند: اگرچه این نظرسنجی از طریق کانالهای حرفه ای توزیع شده بود، اما نرم افزار این نظرسنجی این که چه کسانی به این پرسشنامه پاسخ داده اند، را کنترل نکرده نبود.

درسهایی که از بیماری همه گیر COVID-19 گرفته شده است از نظر سودمندی تجهیزات محافظتی و محافظت از تیم های دندانپزشکی می تواند به محدود کردن شیوع عفونتها در آینده کمک کند.

دکتر Jungo و همكاران وی افزودند: حمایت از كارکنان بخش های بهداشت دهان و دندان می تواند یك استراتژی جالب توجه در زمینه بهداشت عمومی برای جلوگیری از موجهای بعدی COVID-19 و / یا ظهور بیماری های همه گیر جدید باشد.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=pmt&pag=dis&ItemID=328093