Breaking News
Home / خبرهای تخصصی پریودونتولوژی و ایمپلنتولوژی / وبینار قالب گیری دیجیتال در دندانپزشکی مدرن: احتمالات و محدودیت های روش های واقعی .. مواجهه با چالش ها

وبینار قالب گیری دیجیتال در دندانپزشکی مدرن: احتمالات و محدودیت های روش های واقعی .. مواجهه با چالش ها

روش سنتی قالب گیری از دندان یک فرآیند ظریف است که به مهارت زیادی نیاز دارد. همین موضوع احتمال وقوع خطا را بیشتر می کند. در صورت بروز خطا، بیمار مجبور می شود دوباره یک عمل ناخوشایند را انجام دهد. روش قالب گیری دیجیتال، سریع و دقیق است. در این روش پس از تکمیل اسکن، با قابلیت بزرگنمایی تصویر، تشخیص خطاها بسیار راحت تر می شود. در این وبینار نکات و ترفندهایی بیان می شود که بتوانید با استفاده از مواد اضافی، روش ها و تجهیزات دیجیتال، بر بیشتر محدودیت های مرتبط با اسکنرها فائق آیید.

پیشرفت در فناوریهای مدرن بدان معناست که دندانپزشکان اکنون می توانند با استفاده از دستگاه های اسکنر، از بافت های سخت و نرم دهان بطور مجازی قالب گیری کنند. این تصاویر دیجیتال از دقت بالایی برخوردارند و در حداقل چند دقیقه و بدون کمترین ناراحتی برای بیمار، قابل ضبط هستند.

در روش سنتی، دندانپزشک خطاهای ناشی از قالب گیری را در قالب نگاتیو بررسی می کند، اما از آنجاییکه این قالب نگاتیو بطور معکوس و بدون بزرگنمایی است، تشخیص خطاها دشوارتر است و در صورت شناسایی خطاها، راهی بجز تکرار عمل ناخوشایند قالب گیری باقی نمی ماند.

روش دیجیتال سریع و دقیق است. با اتمام اسکن، یک قالب پوزتیو ایجاد می کند و با قابلیت بزرگنمایی تصویر، تشخیص خطاها را بسیار راحت تر می کند. در صورت وجود خطا، اسکن مجدد و تصحیح مشکل قبل از ارسال نتیجه نهایی بطورسریع و آسان امکان پذیر است. در این روش نتیجه ی قالب گیری بسیار سریع آماده می شود و می توان بلافاصله و در همان جلسه نتایج اسکن را تجزیه و تحلیل کرد. در صورت لزوم ، می توان اسکن های جزئی اضافی دیگری را انجام داد و تصویری بدون آرتیفکت و با کیفیت بهتر ایجاد نمود.

اگر منطقه ای در اسکن دیجیتال ابتدایی فراموش شده باشد، سیستم های دیجیتالی قالب گیری به اپراتور این امکان را می دهند تا اسکن را فقط از ناحیه ی مذکور انجام دهد و نیازی به اسکن مجدد همه ی بخش ها، نیست. اسکن های اضافی را می توان بر روی قسمتهای تصویر نادرست و فراموش شده، لایه بندی کرد تا نمایش بصری بهتری حاصل شود. در این حالت فقط داده های از دست رفته ی قبلی به مدل اضافه می شوند. هرچه اسکن های بیشتری انجام و اضافه شود، مدل مجازی دقیق تر می شود. این دقیقاً برعکس یک قالب گیری فیزیکی سنتی است.

از طرف دیگر، در برخی شرایط بالینی محدودیت هایی وجود دارد که هنوز هم ما را وادار به انجام روش های قالب گیری آنالوگ می کند. بافت نرم ناپایدار یا مقدار بافت سخت ناکافی ، به ویژه قالب گیری از پل های طویل یا قالب گیری از فول آرچ متکی بر ایمپلنت را دشوار می کند. سایر محدودیت های قالب گیری دیجیتال به اندازه اسکنر، توانایی ضبط فقط آنچه اسکنر می بیند و همچنین کاهش دید اسکنر در صورت وجود خون، بزاق یا آلودگی در حفره دهان، مربوط می باشد. این وبینار همچنین نکات و ترفندهایی را به شما آموزش می دهد تا بتوانید با استفاده از مواد اضافی و تجهیزات دیجیتال، از بسیاری از محدودیت های ذکر شده در بالا عبور کنید.

قالب گیریهای دیجیتالی و سنتی مزایا و چالش های منحصر به فرد خود را دارند. بنابراین، تحقیق و درک همه گزینه ها برای قالب گیری سنتی و دیجیتالی، به دندانپزشکان اجازه می دهد تا تصمیم صحیح را برای بیماران خود بگیرند.

اهداف یادگیری :

  • آشنایی با نقش اسکنر به عنوان بخشی از گردش کار دیجیتال در دندانپزشکی
  • درک فلسفه تفکر دیجیتال- بهبودهای متعدد در حین گرفتن اسکن دیجیتال
  • درک ایندیکیشن ها، موارد منع قالب گیری دیجیتال- کجا باید متوقف شویم؟
  • آشنایی با محدودیت های اسکنرها. نکات و ترفندهای داغ برای دور زدن این محدودیت ها.

این وبینار در تاریخ ۲۲ ژوئن ساعت ۱۲ ظهر به وقت زوریخ برگزار می گردد، برای ثبت نام و شرکت در این وبینار به آدرس منبع مراجعه کنید.

منبع: