یک خط سیر زمانی از تکنیک ها

دکتر Boota Singh Ubhi ، از مرکز پریودنتولوژی و ایمپلنت بیرمنگام، در مورد تقویت بافت نرم در هر مرحله از درمان جامع با ایمپلنت دندانی، در این مقاله صحبت می کند.

او گفت: با اثبات اهمیت بافت نرم در اطراف ایمپلنت های دندانی و همچنین طیف وسیعی از تکنیک های تقویتی که در اختیار دندانپزشکان مدرن قرار گرفته است، درک اینکه هر کدام از این روشها در چه زمانی مناسب ترین روش هستند، بسیار حیاتی است. در حقیقت، اطمینان از انجام روش صحیح در زمان مناسب، برای تقویت نتایج بالینی و رضایت بیمار ضروری است.

دکتر Ubhi ، افزود: به عنوان بخشی از فرآیند برنامه ریزی جامع درمان ایمپلنت، باید در مورد اینکه آیا بافت نرم می تواند در هر مرحله بهینه سازی و تقویت شود و چگونه این امر می تواند بر نتیجه نهایی تأثیر بگذارد، فکر کنیم.

روشهای تقویت بافت نرم را می توان قبل از کاشت ایمپلنت، در حین عمل جراحی، پس از بارگذاری و یا حتی بعد از ترمیم، انجام داد. مانند هر حوزه دیگری از دندانپزشکی، موثرترین بازه زمانی برای مداخله بافت نرم به مورد خاص در هر بیمار بستگی دارد و باید به صورت فردی ارزیابی شود. ارزیابی موثر به مهارت و تجربه بالینی از طرف دندانپزشک نیاز دارد. دندانپزشکان باید یا از قابلیت های مدیریت پریودنتال خود اطمینان داشته باشند یا برای پشتیبانی با متخصص پریودنتال همکاری کنند. در نهایت، سه مرحله ی کلیدی درمان وجود دارد که در آنها ممکن است تقویت بافت نرم انجام شود. قبل از کاشت ایمپلنت، همزمان با کاشت ایمپلنت و پس از قرار دادن ایمپلنت.

تقویت بافت نرم قبل از کاشت ایمپلنت

قبل از جراحی ایمپلنت، جایی که در آن کمبود حجم لثه یا بافت کراتینیزه، تشخیص داده شود، ممکن است نیاز به پیوند بافت همبند یا پیوند آزاد لثه[۱] وجود داشته باشد. هدف از این درمان، ضخیم شدن لثه و افزایش حجم آن تا حدی است که بتواند هنگامیکه ایمپلنت کاشته شد به طور کامل آن را بپوشاند. این کار همچنین به مقابله با تحلیل احتمالی بافت نرم پس از کاشت ایمپلنت کمک می کند.

ایجاد بافت کراتینیزه ضخیم تر در اطراف محل پیشنهادی برای کاشت ایمپلنت، همچنین می تواند حذف پلاک و حفظ بهداشت دهان و دندان را پس از عمل تسهیل کند.

مدیریت سوکت های به جا مانده از کشیدن دندان در سال های اخیر، حوزه ی قابل توجهی از تحقیقات بوده است. حفظ و تقویت بافت همبند در زمان کشیدن دندان، بهترین محیط را برای قرار دادن ایمپلنت ایجاد می کند. این کار ویژگی های استخوانی سایت را بهبود می بخشد، در حالی که زیبایی و ترمیم بهتر را تقویت می کند (Deeb and Deeb, 2015).

در حین عمل جراحی

هنگام استفاده از روش کاشت فوری ایمپلنت یا زمانی که دندان از قبل از دست رفته باشد، ممکن است مداخلات بافت نرم در زمان جراحی انجام شود. تحقیقات علمی نشان داده است که پیوند بافت همبند ساب اپیتلیال در این شرایط می تواند زیبایی را بهبود بخشد. آنها می توانند بافت های اطراف ایمپلنت را با موفقیت ضخیم کنند (Esposito et al، ۲۰۱۲). در واقع، در موارد قدامی که انتظار می رود تحلیل در mid-facial  رخ دهد، پیوند بافت همبند ممکن است ثبات بافت نرم را بهبود بخشد (Seyssens, De Lat and Cosyn, 2020).

https://dentistry.co.uk/wp-content/uploads/2021/09/FGG-Lower-Right-DF--scaled.jpg
https://dentistry.co.uk/wp-content/uploads/2021/09/FGG-lowers-.jpg
شکل ۱ تا ۳- پیوند آزاد لثه

یک مطالعه نشان داد که پیوند بافت همبند، همزمان با کاشت ایمپلنت، منجر به ضخامت بافت نرم تا ۱٫۳ میلی متر شده است. همچنین، به طور قابل توجهی زیبایی را در مقایسه با گروه کنترل( بدون پیوند) بهبود بخشید(Wiesner et al, 2010). یک مطالعه دیگر از یافته ها در مورد افزایش قابل توجه ضخامت لثه در جایی که پیوند بافت همبند همزمان با جایگذاری فوری ایمپلنت و ترمیم انجام شد، پشتیبانی کرد (Atieh and Alsabeeha، ۲۰۱۹).

گزینه دیگری که برای استفاده در هنگام درمان جراحی مناسب است و به میزان قرار گرفتن ایمپلنت در معرض دید بستگی دارد، روش پیوند پایه دار[۲] است. تحقیقات این رویکرد اصلاح شده را برای ارائه یک راه حل ایمن و قابل پیش بینی برای افزایش بافت نرم در اطراف ایمپلنت های فک بالا، و افزایش عرض مخاط کراتینیزه در اطراف محل ایمپلنت ارائه داده است (صالحی و همکاران، ۲۰۱۸).

تقویت بافت نرم پس از رستوریشن

در برخی موارد، احیا و بازسازی پریودنتال ممکن است بعد از کاشت ایمپلنت و ترمیم مورد نیاز باشد. در این مرحله، انواع مختلفی از تکنیک های پلاستیک پریودنتال وجود دارند که ممکن است مورد استفاده قرار گیرن. رایج ترین آنها احتمالاً بار دیگر پیوند بافت همبند یا پیوند آزاد لثه است.

در جایی که هدف بهبود زیبایی است، شواهدی وجود دارد که نشان می دهد دستیابی به نتایج مطلوب با پیوند بافت نرم میسر است (Kassab, 2010). موفقیت در هنگام انجام این پیوند پس از کاشت فوری ایمپلنت (علاوه بر انجام همزمان همانطور که قبلاً ذکر شد) نیز در تحقیقات نشان داده شده است (Hsu، Shieh and Wang، ۲۰۱۲). این کار سبب زیبایی بیشتر و پایداری بافت نرم برای هیلینگ بهتر و بقای طولانی مدت می شود.

https://dentistry.co.uk/wp-content/uploads/2021/09/Harvesting-CTG-.jpg
https://dentistry.co.uk/wp-content/uploads/2021/09/Harvesting-CTG-2-.jpg
شکل ۴-۱۰: برداشت گرافت از بافت همبند

نقش در حال ظهور مواد زیستی یا بیومتریالها

مجموعه ای از محصولات و مواد در بازار برای حمایت بیشتر از درمان جراحی و بهینه سازی نتایج وجود دارد. در اکثر تکنیک های پیوند بافت نرم، اتوگرافت – برداشتن بافت از محل دیگری از دهان خود بیمار – بزرگترین معایب را در درمان موجب می شود. این امر نیاز به یک عمل جراحی اضافه دارد. این، به نوبه خود، به طور قابل توجهی بر زمان بهبود، زمان کلی درمان و راحتی بیمار تأثیر می گذارد. ظهور مواد و جایگزینهای پیوند، این مشکلات را در مجموعه ی وسیعی از موارد از بین برده است.

برای تقویت بافت نرم، زرادخانه ی دندانپزشکان مدرن متشکل از آلوگرافت ها و زنو گرافت ها است. همانطور که احتمالاً می دانید، این گرافت ها از اهداکنندگان انسانی و اهدا کنندگان حیوانی تهیه می شوند. هر دو نیاز به برداشتن بافت پیوندی از خود بیمار را بمنظور جراحی های کمتر و راحتی بیشتر، برطرف می کنند.

همچنین گزینه ای برای استفاده از مواد پیوندی بافت نرم کاملاً مصنوعی وجود دارد. این موارد همچنین مشکلات مرتبط با جراحی و مدت زمان جراحی را کاهش می دهند (Toledano et al, 2020).

شکل ۱۱ تا ۱۴: تکنیک گرافت پایه دار

ایجاد اعتماد به نفس بالینی

در حالی که ارجاع بیمار به متخصص پریودنتال یا همکاری با متخصصان پریودنتال در موارد پیشرفته ممکن است ضروری باشد، دندانپزشکان می توانند در دوره های آموزشی نظری و عملی برای بهبود روشهای خود در مدیریت بافت در رابطه با ایمپلنتولوژی شرکت کنند. در این کلاسهای آموزشی غالبا تمام تکنیک های تقویت بافت نرم – که در این مقاله و مقالات دیگردر رفرانس بحث شده است، آموزش داده می شود. این امر به دندانپزشکان دانش و راهنمایی لازم برای استفاده ایمن و موثر از مهارتهای جدید را در کارهای بالینی می دهد.

در پایان روز، مدیریت موثر بافت نرم برای نتایج مطلوب ایمپلنت بسیار مهم است. آگاهی از روشهای مختلف موجود برای تقویت بافت نرم بمنظور حمایت از فرایند تصمیم گیری بالینی مهم است. این آموزشها به شما اعتماد به نفس کافی را در کار می دهد و شما می توانید اطمینان حاصل کنید که به هر بیمار بهترین درمان را ارائه خواهید داد.

شکل های ۱۵ تا ۱۷: ایمپلنت فوری با پیوند بافت همبند

منبع:

https://dentistry.co.uk/2021/09/13/a-timeline-of-techniques/


[۱] free gingival grafts

[۲] pedicle grafting technique