Home / خبرها / جراحان با یک روش جراحی جدید، ابزار اندودنتیک شکسته شده را از ریشه ی دندان یک بیمار بیرون آوردند

جراحان با یک روش جراحی جدید، ابزار اندودنتیک شکسته شده را از ریشه ی دندان یک بیمار بیرون آوردند

۱۳ سپتامبر ۲۰۲۱ – جراحان با استفاده از یک روش جراحی جدید، یک اینسترومنت اندو شکسته را که در حدود ۲ میلی متر زیر اپکس ریشه ی دندان بیمار گیر کرده بود، خارج کردند. آنها توضیحات خود را در مورد این روش جراحی در مجله اندودنتیکس منتشر نمودند.

آنها کاشت مجدد عمدی دندان[۱] همراه با قطع ریشه تحت بی حسی موضعی را انجام دادند تا ابزار شکسته شده را از حفره دندان کشیده شده ی یک زن ژاپنی بیرون آورند. از آنجایی که در مورد مدیریت ابزارهای اندودنتیک شکسته اختلاف نظرها و بحثهایی وجود دارد، به گفته نویسندگان، پزشکان باید هنگام انتخاب طرح  درمان، تمام گزینه های جراحی و غیر جراحی را در نظر بگیرند.

دکتر Takeshi Harada ، از بخش جراحی دهان و فک و صورت در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه اوساکا در ژاپن، گفت: ما یک رویکرد جراحی جدید را برنامه ریزی کردیم که آسیب به دندان، استخوان و اعصاب را کاهش می دهد. (J Endod ، ۲ سپتامبر ۲۰۲۱).

تکنیک مورد استفاده برای خارج نمودن ابزار شکسته

در ژوئن ۲۰۱۹ ، یک زن ۲۴ ساله به دلیل عدم موفقیت دندانپزشک عمومی در برداشتن اینسترومنت اندو شکسته با رویکرد غیر جراحی به بیمارستان ارجاع شد. ناتوانی دندانپزشک عمومی در مدیریت ابزار شکسته، منجر به حرکت آن، از اپکس ریشه و مهاجرت به فک بیمار شده بود، که بیمارستان آن را با اشعه ایکس و اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) تایید کرد. علاوه بر این، CT بیمار نشان داد که این ابزار در امتداد کورتکس استخوان فک پایین در ناحیه ی لینگوال در یک خط منحنی حرکت کرده و مرز مفصل داخل فک را لمس کرده است.

پس از صحبت با بیمار، پزشک متخصص اورژانس تصمیم گرفت که او را با کاشت مجدد عمدی دندان همراه با استئوتومی آلوئولار در حالی که بیمار تحت بی حسی موضعی قرار دارد، درمان کند.

قبل از کاشت مجدد، پزشک کانال ریشه دندان را آماده کرد، در حالی که ریشه دندان را با ۳ درصد هیپوکلریت سدیم شستشو داد و با ۵ میلی لیتر آب مقطر محل را شستشو داده، با paper points خشک کرد و از یک گوتاپرکای مخروطی با یک سیلر برای پر کردن کانال استفاده کرد. سپس کانال با چند  گوتاپرکای اکسسوری فشرده شد و از رزین کامپوزیت برای آب بندی حفره ی دسترسی استفاده گردید.

پزشک از فورسپس برای کشیدن دومین دندان پر مولر این زن استفاده کرد. دندانپزشک فورسپس را روی تاج دندان قرار داد و از حرکت تکان دهنده و چرخشی آهسته برای جلوگیری از آسیب به لیگامان پریودنتال استفاده کرد. تا زمانی که دومین پر مولر مجددا کاشته شود، در گاز استریل پر شده با سالین نگهداری شد.

پس از کشیدن دندان پرمولر، پزشک توانست انتهای بالایی ابزار جدا شده را در پایین حفره ی دندان بیمار مشاهده کند. با این حال، خارج کردن چالش برانگیز بود زیرا خطر شکستگی و فرورفتن بیشتر ابزار وجود داشت به طوری که دیگر قابل مشاهده نباشد.

یک برش در سولکوس لثه ایجاد شد و پزشک یک استئوتومی عمودی در ناحیه ی باکال پروگزیمال و دیستال حفره دندان و یک استئوتومی افقی در پایین حفره انجام داد. برای حفظ گردش خون، بخش استخوانی استئوتومی در طول مدت عمل به فلپ mucoperiosteal متصل باقی ماند.

سپس، پزشک جراحی استخوان پیزوالکتریک را برای برداشتن مغز استخوان در اطراف ابزار شکسته انجام داد. این کار به پزشک اجازه داد که ابزار را بصورت باکالی و به سمت بالا و بدون نیروی زیاد خارج کند. آنها نوشتند که اشعه ایکس بعد از عمل برداشتن کامل این ابزار را تأیید کرد.

پایان دادن به پروسیجر با موفقیت

به دلیل شکستن ابزار و باقی ماندن آن در محل، دندانپزشک اصلی نتوانسته بود کانال ریشه ی دندان کشیده شده را به درستی پر کند. پزشک اورژانس ۲ میلی متری از  انتهای کانال ریشه را  قطع کرد و یک حفره ۱ میلی متری انتهای ریشه آماده شد، حفره ی انتهای ریشه شسته، خشک شده و پر شد. سپس پزشک فلپ mucoperiosteal و بخش استخوان استئوتومی را به موقعیت اولیه خود بازگرداند.

در نهایت، پرمولر کشیده شده با دست به جای اول آن برگردانده شد. جراح فشار را در جهت محوری  طولی اعمال کرد و از بخیه ها برای تطبیق بهتر دیواره ی حفره با ریشه دندان استفاده نمود.

به مدت چهار هفته، از سیم فولادی ضد زنگ پیچ خورده و رزین کامپوزیت برای تثبیت دندان استفاده شد. در ویزیت های پیگیری در دو، چهار، شش و ۱۲ ماه پس از جراحی، بیمار هیچگونه درد یا عوارض دیگری را گزارش نکرد.

پس از یک سال، لیگامان  پریودنتال دندان هیچ نشانه ای از تحلیل التهابی را نشان نداد. همچنین، سی تی اسکن مغز استخوان ترمیم شده در اطراف دندان و یکپارچگی استخوان قشری باکال را نشان داد.

استراتژی جدید برای رفع یک مشکل رایج

علیرغم ابداعات جدیدی که در طراحی و ترکیب ابزارهای اندودنتیک صورت گرفته است، هنوز هم این ابزارها می توانند در کانال ریشه ی دندانهای بیماران شکسته و باقی بمانند. شکستن این ابزارها و جاماندن آنها در کانال ریشه در ۵ درصد از مواقع اتفاق می افتد و می تواند مانع از پاکسازی و شکل دهی کانال در طول درمان کانال ریشه شده و منجر به شکست درمان عصب کشی شود.

دندانپزشکان می توانند ابزارهای جدا شده را با روش های جراحی و غیر جراحی مدیریت کنند، اما هیچ راه حل مطمئنی  برای آن وجود ندارد. میزان موفقیت روش های جراحی بین ۵۵ تا ۷۹ درصد است و مدیریت غیر جراحی می تواند عوارض دیگری مانند فشار آوردن به ابزار جدا شده و فرو رفتن بیشتر آن را در پی داشته باشد.

اگرچه روش جدید در این مورد موفقیت آمیز بود، نویسندگان خاطرنشان کردند که کاشت مجدد عمدی دندان، بسته به شرایط رباط پریودنتال و فرم ریشه محدود می شود.

دکتر Harada و همکارانش نوشتند: با این وجود، “در نظر گرفتن همه گزینه ها، از جمله رویکردهای جراحی، هنگام ایجاد برنامه درمانی مهم است”.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=img&pag=dis&ItemID=329258


[۱] کاشت مجدد عمدی یا intentional tooth replantation  روشی است که در آن کشیدن عمدی دندان و به دنبال آن قرار دادن مجدد دندان کشیده شده انجام می شود. بسیاری از نویسندگان موافقند که باید به عنوان آخرین راه حل برای نجات دندان پس از شکست سایر روش ها یا احتمال شکست آن ، در نظر گرفته شود.