Home / خبرها / مطالعه ی رشد جمجمه و رویش دندان ها علت تاخیر رشد دندانهای مولر دائمی را توضیح داد

مطالعه ی رشد جمجمه و رویش دندان ها علت تاخیر رشد دندانهای مولر دائمی را توضیح داد

۶ اکتبر ۲۰۲۱- شش، ۱۲ و ۱۸ سالگی، سنینی هستند که در اکثر مردم سه دندان مولر دائمی یا همان دندان های بزرگ پشتی دهان می رویند. این دندانها در انسان در سنین بسیار بالاتر نسبت به نزدیکترین اقوام ما، یعنی شامپانزه ها ظاهر می شوند، دندانهای آسیای بزرگسالی شامپانزه ها در حدود سه، شش و ۱۲ سالگی می رویند. انسان شناسان دیرینه شناس مدتها در شگفت بودند که چگونه و چرا انسانها مولرهای تکامل یافته ای دارند که در این سنین خاص در دهان می رویند و چرا این سنین در مقایسه با میمونهای زنده تاخیر دارند. دانشمندان دانشگاه آریزونا و دانشگاه ایالتی آریزونا، فکر می کنند که در مطالعه ای که در Science Advances  منتشر کرده اند سرانجام به این سوالات پاسخ دادند.

انسان ها، پریماتهای غیر معمولی هستند. ما بسیار باهوش، بسیار اجتماعی، به طور قابل ملاحظه ای مدبر، یادگیرندگانی توانا، معلمانی ماهر هستیم و در نتیجه، یک داستان موفقیت تکاملی قابل توجه برای ظهور ما رخ داده است. یکی از جنبه های کلیدی زیست شناسی ما این است که اجازه می دهد این اجزای بشری طوری تکامل یابند که “تاریخچه زندگی” منحصر به فرد ما، یا سرعت کلی زندگی ما را متفاوت کند، از جمله: سرعت رشد ما، مدت زمان وابستگی ما به مادران برای تغذیه و مدت زمانی که طول می کشد تا به بلوغ جنسی برسیم و چقدر عمر می کنیم. به طرز شگفت انگیزی، سرنخ های بسیاری از این اجزای زیست شناسی انسان با دندان های ما مرتبط می باشند.

یکی از ویژگی های دندانی که با سرعت رشد و سابقه ی زندگی مرتبط است، سنی است که در آن دندان های آسیاب بزرگسالی ما خط لثه را می شکافند و در دهان ظاهر می شوند. چندین دهه است، که انسان شناسان تکاملی از رابطه ی بسیار محکم- که در همه پریماتها وجود دارد-، بین سرعت خروج این مولرهای دائمی به داخل دهان با سرعت کلی زندگی استفاده می کنند. به عنوان مثال، انسانهای امروزی به طرز باور نکردنی آهسته بزرگ می شوند، دارای سابقه زندگی بسیار طولانی هستند و مولرهای دائمی آنها در سنین خیلی بالاتر در زندگی، نسبت به سایر پریماتهای زنده یا منقرض شده، در دهان ظاهر می شوند.

دکتر هالشکا گلواکا، نویسنده ارشد و استادیار کالج پزشکی فینیکس در دانشگاه آریزونا، گفت: یکی از اسرار توسعه بیولوژیکی انسان این است که چگونه هماهنگی دقیق بین ظهور دندانهای مولر و تاریخ زندگی بوجود آمده و چگونه این هماهنگی تنظیم می شود؟

دکتر گلواکا و دکتر گری شوارتز، دیرینه شناس و محقق موسسه ریشه های انسانی و استاد دانشکده تکامل و تغییرات اجتماعی، در مطالعه خود اولین پاسخ روشن را به این سوالات ارائه دادند که هماهنگی بین رشد صورت و مکانیک بدن است. آنها دریافتند که ماهیچه های مسئول جویدن نه تنها محل، بلکه زمان ظهور دندان های آسیاب دائمی را تعیین می کند. این هماهنگی ظریف منجر به این می شود که دندان های آسیاب تنها زمانی وارد دهان شوند که فضای کافی از نظر مکانیکی ایجاد شده باشد. دندان های آسیایی که “زودتر از موعد مقرر” ظاهر می شوند این کار را در فضایی انجام می دهند که هنگام جویدن، عملکرد تنظیم شده ی کامل دستگاه جویدن را مختل می کند و باعث آسیب به مفصل فک می شود.

در این مطالعه ، گلوککا و شوارتز مدلهای بیومکانیکی سه بعدی جمجمه ها، از جمله موقعیت چسبندگی هر عضله ی اصلی جونده را در طول دوره رشد در نزدیک به دوجین از گونه های مختلف پریماتها از لمورهای کوچک گرفته تا گوریلها را ساختند. هنگامی که این مدلها را با جزئیات مربوط به میزان رشد فک در این گونه ها ترکیب کردند، مدلهای یکپارچه آنها رابطه ی مکانی دقیق و همزمانی هر مولر در حال ظهور را در زمینه رشد و تغییر سیستم جونده، نشان داد.

نویسندگان یادآوری کردند که این تحقیق دو چیز را اثبات می کند: به طرز قانع کننده ای نشان می دهد که این رابطه یک رابطه ی بیومکانیکی دقیق بین صورت های در حال رشد و ماهیچه های جونده ی در حال رشد است که منجر به رابطه ی تنگاتنگ و پیش بینی کننده ای بین رشد دندان و سابقه زندگی می شود و نشان می دهد که برنامه های تاخیری رویش مولر در گونه ی ما در نتیجه ی تکامل و رشد آهسته کلی همراه با فکهای کوتاه و چهره های به عقب کشیده شده است- چهره هایی که مستقیماً در زیر مغز قرار دارند.

مطالعه آنها نشان داد که ترکیبی از سرعت رشد فکها و طول فکهای بیرون زده در نهایت در بزرگسالان، زمان ظهور مولرها را تعیین می کند. انسان های مدرن با توجه به پروفایل رشد طولانی و صورت های به عقب کشیده شده، همراه با آرچ های کوتاه دندانی در بین پریماتها بسیار خاص هستند.

دکتر شوارتز گفت: به نظر می رسد که فک های ما بسیار کند رشد می کنند، به احتمال زیاد به دلیل تاریخچه ی کند زندگی ما، و در ترکیب با چهره های کوتاه ما، تأخیری در ایجاد یک مکان مکانیکی ایمن – یا یک “sweet spot ” دارند که نتیجه ی آن ظهور بسیار دیررس دندانهای مولر دائمی است.

دکتر گلواکا گفت: این مطالعه یک لنز جدید قدرتمند ارائه می دهد که از طریق آن می توان پیوندهای طولانی مدت توسعه دندان، رشد جمجمه و پروفایل بلوغ را مشاهده کرد.

محققان قصد دارند مدل خود را در جمجمه های فسیلی انسان برای پاسخ به سوالات مربوط به زمانی که کندی رشد فک و تاخیر در ظهور مولر در اجداد فسیلی ما ظاهر شد، به کار گیرند.

آنها همچنین متوجه شده اند که رویکردی که در این مطالعه اتخاذ شده است می تواند پیامدهایی برای دندانپزشکی بالینی داشته باشد. دکتر گلواکا خاطرنشان کرد: از آنجایی که دندان های آسیاب تا زمانی که رشد کافی اتفاق نیافتد، از لثه خارج نمی شوند، جزئیات ظریف تر مدل را می توان در نمونه های بیشتری بررسی کرد تا به درک پدیده ی دندان عقل نهفته در انسان کمک کند.

منبع:

https://www.sciencedaily.com/releases/2021/10/211006143415.htm