Home / خبرها / نکات مهم برای مدیریت بیماران مبتلا به اضطراب دندانپزشکی

نکات مهم برای مدیریت بیماران مبتلا به اضطراب دندانپزشکی

در این مقاله، دکتر Chinwe Akuonu،  درباره اضطراب دندانپزشکی صحبت می کند و اینکه چگونه تیم های دندانپزشکی می توانند به بیماران مضطرب اطمینان داده و آنها را آرام کنند.

اضطراب دندانپزشکی را می توان به عنوان پاسخ آموخته ای از تنش، ناراحتی یا دلهره نسبت به دندانپزشکی توصیف کرد.

برخلاف تصور عموم، اضطراب دندانپزشکی یک بیماری کاملاً رایج است و طبق نظرسنجی سلامت دندان های بزرگسالان بریتانیا در سال ۲۰۰۹ ، حدود ۴۸ درصد از بزرگسالان اعتراف کردند که از اضطراب دندانپزشکی رنج می برند. این تقریباً به این معناست که از هر ۲ نفر ۱ نفر از رفتن به دندانپزشکی هراس دارد و به خاطر داشته باشید که کودکان در این ارقام گنجانده نشده اند.

در نتیجه ی شیوع بالای بیمارانی با اضطراب و ترس از دندانپزشکی، ما متخصصان دندانپزشکی مشکل را تصدیق می کنیم و انتظار می رود که از مهارت هایی برای اطمینان بخشیدن به افراد و کمک به آنها برای غلبه بر این مشکل برخوردار باشیم. بدون کمک ما، این خطر وجود دارد که این مشکل کوچک انگاشته شود، یا در برخی موارد منجر به استفاده ی بیش از حد از دارو شود، در نتیجه می تواند به اختلال فوبیای دندانپزشکی و متعاقباً یک چرخه معیوب برای سلامت دندان منجر شود.

یک چرخه معیوب دندان دقیقاً همان چیزی است که ما سعی می کنیم از آن اجتناب کنیم. این شامل رفتار زیر می شود: اجتناب کامل از مراجعه به دندانپزشک، که منجر به نادیده گرفتن بهداشت دهان و دندان می شود، و در نهایت به آنچه ما درمان “علائم محور” می نامیم می انجامد. این بدان معناست که بیماران فقط در صورتی که درد داشته باشند، به دندانپزشک مراجعه می کنند و از آنها کمک می خواهند. سپس آنها این موضوع را به دندانپزشک نسبت می دهند که به عنوان علت مشکل شناخته می شود، تا یک راه حل.

درست مانند هر مسئله دیگری در زندگی، برای یافتن راه حل، ما باید علت آن را پیدا کنیم.

اضطراب دندانپزشکی ممکن است ناشی از ترس از درد یا عدم توانایی در کنترل آنچه رخ می دهد، احساس بی حسی، تجربیات منفی یا آسیب زای قبلی، داستانهای وحشتناک از اعضای خانواده یا دوستان، رسانه ها که دندانپزشکان را ترسناک نشان می دهند، ترس از قضاوت و خجالت، و جالب توجه این که طبق تحقیقات اخیر نشان می دهد که هزینه بالای درمان نیز ممکن است به اضطراب دندانپزشکی کمک کند.

مدیریت اضطراب دندانپزشکی

دو روش اصلی موجود برای کمک به مدیریت بیماران مبتلا به اضطراب دندانپزشکی شامل یک تکنیک مدیریت رفتاری و یک روش دارویی است. روش مدیریت رفتاری معمولاً اولین خط درمان است و برای اکثر افراد مضطرب کافی است. در حالی که دومی در نتیجه ی عدم موفقیت روش اول، وارد عمل می شود.

اولین قدم برای تصمیم گیری در مورد نوع اقدام مدیریتی شامل ارزیابی بیمار با مقیاس اصلاح شده اضطراب دندانی (mDAS) است که نمره ی اضطراب هر بیمار را مشخص می کند.

هنگامی که ارزیابی انجام شد، تکنیک های مختلف مدیریت رفتاری می تواند بکار گرفته شود. همه چیز مربوط به کار تیمی بین تیم دندانپزشکی و بیمار است.

تکنیک های مختلف

  • مهارت های ارتباطی عالی برای ایجاد اعتماد، دوستی و ارتباط با بیمار مورد نیاز است. مهم است که به آرامی صحبت کنید و همیشه از اصطلاحات مثبت استفاده کنید.
  • اطمینان حاصل کنید که ارتباطات کلامی و غیر کلامی همیشه منسجم است، به بیماران اجازه دهید تا سوالات خود را مطرح کنند، و از تکنیک “گفت و گو- نشان دادن و انجام” استفاده کنند. این بدان معنی است که شما روش را به زبان عادی توضیح می دهید. سپس بصورت بصری به آنها نشان می دهید که چه کار می کنید و قبل از شروع از بیمار رضایت می گیرید.
  • از سیگنال های توقف استفاده کنید، به طوری که بیمار احساس کند شرایط در کنترل کامل او است. در صورت نیاز به متوقف کردن کار، آنها می توانند دست خود را در هر مرحله بالا ببرند تا به دندانپزشک نیاز خود را اعلام کنند.
  • اطمینان حاصل کنید که محیط به خوبی منظم و مرتب است. من همچنین تمایل دارم از روپوشهایی با طرح و رنگ زیبا استفاده کنم زیرا هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان اطمینان خاطر ایجاد می کند. موسیقی آرام با صدای کم در پس زمینه نیز کمک می کند یا بیماران می توانند در صورت تمایل از هدفون استفاده کنند.
  • تقویت ترجیحی به افزایش سطح اعتماد به نفس بیمار کمک می کند.
  • از روش های حساسیت زدایی و سازگاری استفاده کنید که شامل قرار دادن بیمار به تدریج در پروسیجرهای مختلف به صورت مرحله به مرحله است.
  • از تکنیک های بدون درد برای ارائه بی حسی موضعی (استفاده از ژل های بی حس کننده) یا “The Wand”  استفاده کنید. دستگاه Wand به آرامی بی حسی موضعی را با کنترل کامپیوتری وارد بافت بیمار کند. این روش جایگزین سرنگ های سنتی است، و کمتر برای بیماران تهدید محسوب می شود.
  • از طب سوزنی نیز می توان استفاده کرد.

پیشگیری بهتر از درمان است

اگر روشهای فوق ناموفق بود، مرحله بعدی سدیشن آگاهانه است که ممکن است شامل استفاده از ماسک برای دریافت nitrous oxide  و اکسیژن باشد. این گزینه برای مدیریت کودکان بسیار مناسب است. در غیر این صورت، جایگزین دیگر آرام بخش داخل وریدی است که نیاز به استفاده از داروی قوی تری به نام میدازولام دارد که معمولاً از طریق وریدها تجویز می شود. در طی این روش ها، بیماران هنوز هوشیار هستند. با توجه به اینکه روشهای زیادی در دسترس متخصصان دندانپزشکی برای کمک به بیماران مضطرب است، اگر مضطرب هستید، لطفاً به دندانپزشک خود مراجعه کنید و مطمئن باشید آنها می توانند به شما کمک کنند. پیشگیری همیشه بهتر از درمان است.

همچنین می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر به www.dentalfearcentre.org مراجعه کنید.

منبع:

https://dentistry.co.uk/2021/09/15/top-tips-for-managing-patients-with-dental-anxiety/