Home / خبرها / آیا شدت کووید-۱۹ با تحلیل استخوان آلوئول و از دست دادن دندان ها مرتبط است؟

آیا شدت کووید-۱۹ با تحلیل استخوان آلوئول و از دست دادن دندان ها مرتبط است؟

۲۲ نوامبر ۲۰۲۱ – بر اساس مطالعه جدیدی که در ۱۹ نوامبر در مجله ی Advances in Oral and Maxillofacial Surgery  منتشر شد، شدت کووید-۱۹ ممکن است با تحلیل استخوان آلوئولار و از دست دادن دندان، که از عواقب پریودنتیت هستند، مرتبط باشد.

محققان نوشتند: احتمال بستری شدن در بخش مراقبت‌های ویژه یا مرگ بیمارانی که دچار تحلیل استخوان آلوئولار بودند بیشتر بود و با افزایش تعداد دندان های از دست رفته، شانس ابتلا به کووید-۱۹ شدیدتر، به طرز چشمگیری بالاتر بود.

محققان به رهبری دکترMarie-Chris Donders ، از بخش جراحی دهان و فک و صورت در بیمارستان Isala در Zwolle، هلند، نوشتند: متخصصان دندانپزشکی باید آگاه باشند که در بیمارانی که تعداد بیشتری از دندان های خود را از دست داده اند، خطر پیشرفت بالینی شدیدتر و پیامدهای وخیم تر COVID-19، بیشتر است.

در طول این همه‌گیری، تحقیقات نشان داده است که چندین عامل خطر و بیماری‌های هم آیند با کووید-۱۹ مرتبط هستند. در ماه جولای، یک مطالعه نشان داد که بیماران مبتلا به التهاب ناشی از پریودنتیت ممکن است عوارض شدیدتر COVID-19 را تجربه کنند.

بهداشت نامناسب دهان به باکتری‌های لثه اجازه می‌دهد تا وارد جریان خون شوند و التهاب را تحریک کنند، که باعث آزاد شدن پروتئین اینترلوکین ۶ (IL-6) می‌شود. از آنجایی که سطوح بالای IL-6 می تواند بافت ها و همچنین پوشش رگ های خونی و ریه ها را از بین ببرد، باید به منابع التهابی مانند بیماری لثه برای جلوگیری از عوارض، رسیدگی شوند.

در ماه اکتبر، محققان داده‌هایی را ارائه کردند که نشان می‌داد سلامت ضعیف دهان و دندان می‌تواند شدت COVID-19  را به ‌ویژه در بیماران قلبی افزایش دهد. تاخیر در بهبودی و افزایش سطح پروتئین واکنشی C، که نشان دهنده التهاب است، با سلامت ضعیف دهان و دندان مرتبط بود.

از آنجایی که رابطه بین سلامت دهان و کووید-۱۹ نامشخص است، محققان به بررسی عوامل خطر و ارتباطات ادامه می دهند.

برای بررسی ارتباط بین پارامترهای سلامت ضعیف دهان و دندان و شدت کووید-۱۹، دکتر Donders و همکارانش یک مطالعه همگروهی گذشته نگر را با بررسی اشعه ایکس خارج دهانی از ۱۳۳ بیمار مبتلا به کووید-۱۹ تایید شده، برای تجزیه و تحلیل از دست دادن استخوان آلوئولار و دندان انجام دادند. بیمارانی که در این مطالعه شرکت کردند کسانی بودند که در طی پنج سال گذشته تصاویر اشعه ایکس از دندان های آنها گرفته و ثبت شده بود.

شدت کووید-۱۹ با استفاده از مقیاس پیشرفت بالینی که توسط سازمان بهداشت جهانی تعیین شده است، اندازه‌گیری شد: خفیف/سرپایی، متوسط/ بستری در بیمارستان، و شدید/ بستری در بخش مراقبت‌های ویژه یا مرگ. نویسندگان نوشتند برای ارزیابی ارتباطات، مدل‌سازی رگرسیونی انجام شد.

آنالیزها، ارتباط عمیقی را بین شدت کووید-۱۹ و از دست دادن استخوان آلوئولار و از دست دادن دندان نشان داد. شانس بستری شدن در بخش مراقبت های ویژه یا مرگ در بیمارانی که دچار تحلیل استخوان آلوئولار بودند، ۵٫۶ برابر بیشتر بود.

به ازای هر دندان از دست رفته، بیماران ۴٫۲ درصد شانس بیشتری برای ابتلا به کووید-۱۹ شدید، در مقابل پیامد خفیف داشتند. علاوه بر این، به ازای هر دندان از دست رفته، بیماران ۶ درصد شانس بیشتری برای ابتلا به کووید-۱۹ شدید در مقایسه با پیامد متوسط ​​داشتند.

محدودیت های مطالعه شامل تعداد کم شرکت کنندگان بود. نویسندگان نوشتند: اگرچه داشتن سوابق بیشتر دندانپزشکی و عکسبرداری با اشعه ایکس از بیماران با تست تایید شده ی COVID-19 ایده آل بود، اما به دلیل ماهیت سریع در حال توسعه ی همه گیری، این امر غیرممکن بود.

آنها نوشتند که باید مطالعات بیشتری برای درک بهتر رابطه بین سلامت ضعیف دهان و دندان و شدت COVID-19 ، انجام شود.

دکتر Donders و همکارانش نتیجه گیری کردند: با این وجود، یافته‌های کنونی به نتایج پژوهش‌های زیادی افزوده شد که نشان‌دهنده رابطه بین سلامت دهان و سلامت عمومی است، که احتمالاً نتیجه عوامل خطر مشترک و شرایط زمینه‌ای است.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=hyg&pag=dis&ItemID=329677