Home / خبرها / محققان نقش تهاجم اطراف عصبی را در پیامدهای سرطان دهان بررسی کردند

محققان نقش تهاجم اطراف عصبی را در پیامدهای سرطان دهان بررسی کردند

۲۷ ژوئن ۲۰۲۲- یکی از ترسناک ترین جنبه های سرطان، غیرقابل پیش بینی بودن آن است: برخی از تومورهای سرطانی با درمان معالجه می شوند، در حالی که برخی دیگر با درمان کوچک می شوند تا بعداً عود کنند.

یک مطالعه جدید در دانشگاه میشیگان یک ویژگی را در سرطان شناسایی نمود که می‌تواند به تشخیص دقیق تومورهای مقاوم به درمان در هنگام تشخیص کمک کند، بر این اساس انکولوژیست‌ها می توانند تصمیم بگیرند که از همان ابتدا درمان تهاجمی را آغاز کنند، با این امید که به بیماران شانس بیشتری برای بقا بدهند.

محققان نقش تهاجم اطراف عصبی(perineural invasion[1]) را در سرطان دهان مورد بررسی قرار داده و دریافتند که اگرچه تهاجم اطراف عصبی مهم است، فاصله بین اعصاب و محل سلولهای سرطانی ممکن است از نظر پیامدهای بیمار به همان اندازه مهم باشد.

گسترش تعریف تهاجم اطراف عصبی می تواند به بیماران سرطان دهان شانس بیشتری برای بقا با درمان زودتر و تهاجمی تر بدهد.

پرفسور Nisha D’Silva ، استاد پاتولوژی دهان در دانشکده ی دندانپزشکی دانشگاه میشیگان، گفت: قبلاً تصور می شد که سرطان باید در اطراف عصب رخ دهد تا خطرناک باشد. مطالعه ما نشان داد که یک گرادیان فاصله وجود دارد که بر این تعامل تأثیر می‌گذارد که می تواند انتخاب درمان و بقای بیمار را بهبود بخشد.

اگرچه تهاجم اطراف عصبی یا PNI، اغلب در سرطان دهان رخ می دهد، معیارهای تشخیصی متفاوت و ذهنی هستند. پرفسور دسیلوا گفت: علاوه بر این، نقش تهاجم اطراف عصبی به عنوان یک پیش‌بینی‌کننده مستقل بقا ثابت نشده است.

برای درک بهتر نقش تهاجم اطراف عصبی، محققان برش های بافتی ۱۴۲ بیمار با اعصاب PNI مثبت و PNI  منفی را بررسی کردند. پرفسور D’Silva، گفت: ما دریافتیم که تهاجم اطراف عصبی در سرطان دهان یک پیش بینی کننده ی مهم برای پیش آگهی حتی قبل از گسترش سرطان است. علاوه بر این، بیمارانی که اعصابی در نزدیکی تومور داشتند، حتی اگر بر اساس معیارهای فعلی برای تهاجم اطراف عصبی، منفی تشخیص داده شوند، نتایج ضعیفی داشتند.

پرفسور D’Silva، گفت: هم راستا با یافته های بالینی فوق الذکر، تجزیه و تحلیل اعصاب در بخش هایی از تومورهای انسانی، یک شیب بیان ژن های استرس را نشان می دهد که به فاصله ی بین اعصاب و تومورها بستگی دارد. این نشان می‌دهد که سلول‌های سرطانی باعث ایجاد یک پاسخ آسیب در عصب می‌شوند – هر چه سرطان نزدیک‌تر به عصب باشد، آسیب عصبی بیشتر می‌شود و سرطان بدتر رفتار می‌کند.

این مطالعه همچنین نشان داد که بیمارانی که اعصاب بزرگی در تومور داشتند، نرخ بقای ضعیفی داشتند، که نشان می‌دهد حتی اعصاب غیرسرطانی در تومور، رشد تومور را تسهیل می‌کنند. پرفسور D’Silva گفت: این یافته ها در مجموع، از بازنگری در تعریف فعلی تهاجم اطراف عصبی، با در نظر گرفتن این گونه فعل و انفعالات عصب-سرطان، حمایت می کند.

او گفت: گسترش تعریف تهاجم اطراف عصبی بر اساس فاصله عصب-تومور و شامل ارزیابی قطر عصب، می تواند انتخاب درمان را بهبود بخشد و در نهایت عود تومور را کاهش دهد و بقای بیمار را افزایش دهد.

این یافته ها در مجله ی تحقیقات بالینی سرطان منتشر شده است.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20220627/Researchers-examine-the-role-of-perineural-invasion-in-oral-cancer-outcomes.aspx


[۱] تهاجم پری عصبی یا اطراف عصبی (PNI) ، فرآیند تهاجم نئوپلاستیک به اعصاب است که یک مسیر ناشناخته از گسترش متاستاتیک می باشد. این بیماری به عنوان یک ویژگی پاتولوژیک مهم بسیاری از بدخیمی ها از جمله پانکراس، کولون و رکتوم، پروستات، سر و گردن، مجاری صفراوی و معده در حال ظهور است.