Breaking News
Home / خبرها / ارتباط اکلوژن با فعالیت مغز و بیماریهای عصبی

ارتباط اکلوژن با فعالیت مغز و بیماریهای عصبی

۲۸ سپتامبر ۲۰۲۲ – محققان در مطالعه‌ای که اخیراً در ژورنال Saudi Dental منتشر شد، رابطه بین اکلوژن و فعالیت مغز را شناسایی کردند. بررسی آنها از ۱۲ مطالعه نشان می دهد که تغییرات در اکلوژن می تواند بر بخشی از مغز که حرکات را کنترل می کند، تأثیر گذارد.

روشهای تصویربرداری عصبی نشان داده‌اند که جویدن، بخش‌هایی از کورتکس سوماتوسنسوری(حسی- پیکری)، قشر حرکتی مکمل و اینسولار مغز را فعال می‌کند، اما شواهد کمی در مورد ارتباط بین سیستم stomatognathic[1] و فعالیت مغز وجود دارد.

محققان ۱۲ مطالعه ی مورد-شاهدی مرتبط، کارآزمایی‌های بالینی و مرورهای سیستماتیک از پایگاه‌های داده های آنلاین را تجزیه و تحلیل کردند. یافته‌های این بررسی نشان می‌دهد که تغییرات در اکلوژن بر کورتکس حسی حرکتی در مغز تأثیر می‌گذارد که حرکت در سمت مقابل بدن را کنترل می‌کند.

نویسندگان این مطالعه به رهبری Sebastian Silva Ulloa  از دانشگاه کوئنکا در اکوادور، نوشتند: گمان می‌رود که اکلوژن می‌تواند نقش مهمی در ایجاد بیماری‌ها، از اضطراب و استرس گرفته تا بیماری آلزایمر و زوال عقل در پیری داشته باشد(Saudi Dent J, September 16, 2022).

یکی از راه هایی که اکلوژن و عملکرد مغز را به هم مرتبط می کند گیرنده های مکانیکی در لیگامان پریودنتال می باشد. این گیرنده ها شکاف ارتباطی بین دندان ها و مغز را پر می کنند. در سطح دهانی، گیرنده های مکانیکی دو هدف اصلی دارند: یکی، انتقال اطلاعات برای کنترل عملکردهای حرکتی، و دوم این که آنها اطلاعات مربوط به بافت غذا را به مغز منتقل می کنند.

نویسندگان این مطالعه توضیح دادند: تغییر در تحریک گیرنده ی مکانیکی در دهان منجر به کاهش نیروهای جویدن و عدم کنترل حرکات فک پایین می شود.

جویدن، به ویژه، پیوند مهمی بین دهان و مغز است. جویدن می تواند توانایی شناختی را بهبود بخشد و برای حافظه مفید است، زیرا قشر حسی-پیکری، ناحیه حرکتی مکمل، قشر اینسولار(قشر جزیره ای)، قشر پره فورنتال(پیش پیشانی) و هیپوکامپ را فعال می کند.

نویسندگان این مطالعه نوشتند: با این حال، مطالعات قبلی نشان داده است که “کاهش جویدن ناشی از ناهماهنگی اکلوزال، از دست دادن دندان، دندان مصنوعی نامناسب، یا کاهش نیروی بایت ممکن است سبب اختلال شناختی از جمله مختل شدن حافظه فعال شود و به طور فعال اطلاعات حفظ شده را دستکاری کند، بنابراین یک عامل خطر برای زوال عقل است”.

از آنجایی که جویدن نقش مهمی در سلامت مغز ایفا می کند، اختلال جویدن به عنوان یک عامل خطر برای بیماری آلزایمر، زوال عقل مرتبط با پیری و اختلالات استرس در نظر گرفته می شود. نویسندگان خاطرنشان کردند که آلزایمر و زوال عقل با اختلالات حافظه و یادگیری مرتبط است.

مطالعات قبلی نیز نشان داده اند که به دنبال از دست دادن دندانهای مولر، تغییرات مورفولوژیکی در هیپوکامپ و تغییراتی در تکثیر سلولی در شکنج دندانه دار (Dentate Gyrus) رخ می دهد. این تغییرات در هیپوکامپ، مشابه تغییرات مربوط به سن است.

علاوه بر این، حرکات در حین اکلوژن، تغییر کنترل مغز را به دنبال درمان با محافظ اکلوزال نشان می دهد. به گفته محققان، تغییرات خروجی حرکتی در مغز که توسط محافظ های اکلوزال القاء می شود، ممکن است یکی از دلایل اصلی این امر باشد.

نویسندگان مطالعه نوشتند: محرک‌های لمسی دهانی احتمالاً در حضور محافظ اکلوزال، که یک جسم خارجی در داخل دهان است، تغییر می‌کند.

یکی از نکات کلیدی تحقیق اخیر که دندانپزشکان باید به آن توجه کنند این است که چگونه تغییر اکلوژن برای جویدن ممکن است بر نواحی در مغز که مسئول حافظه، یادگیری، درد و اضطراب هستند، تأثیر بگذارد.

نویسندگان نتیجه گیری نمودند که بر اساس نتایج مطالعه ی ما، جویدن یکپارچگی برخی از مناطق مغز را حفظ می کند و ممکن است یک عامل کلیدی در شروع بیماری های عصبی باشد.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=cad&pag=dis&ItemID=332211


[۱] به ترکیب ساختار های درگیر در صحبت کردن و جویدن و بلع غذا که شامل فکین و دندان ها، عضلات چونده ،اپی تلیوم ،مفصل گیجگاهی فکی و اعصاب کنترل کننده آن ساختار ها می باشد، گفته می شود.