Breaking News
Home / خبرهای تخصصی پریودونتولوژی و ایمپلنتولوژی / محققان درمان جدید بالقوه ای را برای مدیریت اثرات پریودنتیت شناسایی نمودند

محققان درمان جدید بالقوه ای را برای مدیریت اثرات پریودنتیت شناسایی نمودند

۳ نوامبر ۲۰۲۲- محققان کالج کینگ لندن، پتانسیل یک نوع سلول به نام telocyte را برای مدیریت اثرات پریودنتیت شناسایی کردند.

پریودنتیت، یک عفونت شدید لثه است که می تواند منجر به از دست دادن دندان و سایر عوارض جدی سلامتی شود. این یک بیماری دژنراتیو صعب العلاج و پیشرونده است و بدون درمان می تواند استخوان نگهدارنده دندان را از بین ببرد.

ماکروفاژها سلول های مهم سیستم ایمنی هستند که در پاسخ به عفونت یا تجمع سلول های آسیب دیده یا مرده تشکیل می شوند. ماکروفاژهایی که التهاب را تحریک می کنند، ماکروفاژهای M1 نامیده می شوند، در حالی که ماکروفاژهایی که التهاب را کاهش می دهند و ترمیم بافت را تشویق می کنند، ماکروفاژهای M2  نامیده می شوند. ماکروفاژها به بافت پریودنتال عفونی نفوذ می کنند و بخش مهمی از فرآیند التهابی هستند.

تعادل بین ماکروفاژهای M1 و M2 برای تنظیم پاسخ های ایمنی به فرآیندهای ترمیم بافت مهم است. این مطالعه که در آزمایشگاه پرفسور Sharpe در مرکز کرانیوفاسیال و زیست شناسی احیاکننده انجام شد، نقش یک نوع سلول غیرمعمول، به نام تلوسیت، را در تنظیم تعادل ماکروفاژ M1-M2 در پریودنتیت شناسایی کرد و این توانایی طبیعی برای تغییر M1 به M2 را نشان داد. این یافته ها می تواند راهی برای مداخلات درمانی بمنظور محدود کردن التهاب و از دست دادن استخوان در پریودنتیت فراهم کند.

پروفسور پل شارپ، نویسنده مسئول این مقاله که در مجله ی eLife منتشر شده است، گفت: امیدوارم این مطالعه نه تنها بتواند به درک بیشتر بیماری پریودنتال منجر شود، بلکه انگیزه ای برای سایر محققان برای مطالعه ی نقش های بالقوه تلوسیت ها در بافت های دیگر ایجاد کند.

درک تنظیم پاسخ التهابی برای درک و درمان پریودنتیت بسیار مهم است. تجمع پلاک روی سطح دندان به بافت پریودنشیوم حمله می کند و یک لیپوپلی ساکارید سمی باکتریایی آزاد می کند که به نوبه خود باعث پلاریزاسیون ماکروفاژهای M1 پیش التهابی می شود. با تجزیه و تحلیل سلول‌های منفرد در بافت پریودنتال، این مطالعه نشان داد که تلوسیت‌ها در بیماری فعال می‌شوند تا رشد کنند و فاکتوری (HGF) را آزاد کنند که ماکروفاژها را از حالت M1 به M2 تغییر می‌دهد.

این تحقیق برای اولین بار نشان داد که تعداد تلوسیت ها در پریودنتیت افزایش می یابد و با سلول های ایمنی ارتباط برقرار می کنند تا تأثیر مثبتی بر اثرات پریودنتیت از طریق HGF بگذارند. تغییر حاصله در ماکروفاژها، یک استراتژی بالقوه برای درمان پریودنتیت ارائه می دهد. تلوسیت‌ها ممکن است در سایر بیماری‌های التهابی که تلوسیت‌ها در آنجا وجود دارند، مانند آرتریت و سرطان نیز نقش داشته باشد.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2022-11-potential-treatment-effects-periodontitis.html