Home / خبرها / آیا حساسیت زداهای موضعی می توانند حساسیت ناشی از بلیچینگ دندان را کاهش دهند؟

آیا حساسیت زداهای موضعی می توانند حساسیت ناشی از بلیچینگ دندان را کاهش دهند؟

۷ فوریه ۲۰۲۳ – بر اساس یک بررسی سیستماتیک که در ۲۸ ژانویه در مجله انجمن دندانپزشکی آمریکا منتشر شد، استفاده از حساسیت زداهای فعال زیستی حاوی کلسیم، در هنگام سفید کردن دندان ها، خطر بروز حساسیت دندانی را کاهش نمی‌دهد، اما می‌تواند شدت آن را کم کند.

استفاده از حساسیت ‌زداها، مانعی برای سفید کردن دندان ها نبود و بر نتیجه تاثیری نداشت، با این حال، نویسندگان هشدار دادند که به دلیل قطعیت پایین شواهد، نتایج این بازنگری باید با احتیاط تفسیر شود. بر اساس اطلاعات نویسندگان این اولین مروری است که اثر حساسیت زدای حاوی کلسیم را بر حساسیت دندان ناشی از بلیچینگ ارزیابی می کند.

نویسندگان به سرپرستی دکتر الساندرا ریس، استاد دانشگاه ایالتی پونتا گروسا در برزیل، نوشتند: ما شاهد کاهش جزئی در شدت حساسیت دندان (TS) در هنگام استفاده از حساسیت‌زدای فعال زیستی حاوی کلسیم (CBs) بودیم.

یک اثر نامطلوب رایج

یکی از عوارض جانبی اولیه ی سفید کردن دندان ها، حساسیت ناشی از بلیچینگ دندان است که طبق گزارش ها ۵۰ تا ۹۰ درصد بیماران از آن شکایت دارند. بر اساس این بازنگری، استفاده ی موضعی از حساسیت زداها یکی از رویکردهایی است که برای کاهش این اثر نامطلوب مربوط به روشهای سفید کردن دندان ها مورد استفاده قرار می گیرد.

اطلاعات کاملی از علت بروز حساسیت دندانی ناشی از بلیچینگ در دست نیست، اما تحقیقات نشان داده است که این حساسیت ناشی از آسیبی است که پراکسید هیدروژن به بافت های همبند زنده ی ساختار دندان وارد می کند. وزن مولکولی کم پراکسید هیدروژن، پتانسیل اکسیداتیو قوی و سرعت انتشار سریع آن می‌تواند سبب عبور آن از بافت‌های سخت دندان و رسیدن به محفظه پالپ شود که منجر به واکنش التهابی و به دنبال آن درد می‌شود.

نویسندگان با مرور ۲۲ مطالعه، تاثیر استفاده از مواد حساسیت‌زدای حاوی کلسیم را همراه با مواد سفیدکننده ی دندان بر کاهش خطر بروز حساسیت دندانی در بزرگسالان بررسی نمودند. نویسندگان به دنبال کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌ بودند که از پراکسید هیدروژن در درصدهای مختلف استفاده کرده و کاربرد موضعی حساسیت‌زداهای حاوی کلسیم را با دارونما یا بدون مداخله در طول بلیچینگ با هم مقایسه می‌کردند.

در مقیاس آنالوگ بصری، شدت حساسیت دندانی در افرادی که از حساسیت‌زدا برای آنها استفاده شده بود، کمتر بود. از نظر شدت حساسیت دندان، تنها هشت مورد از مطالعات دارای برخی نگرانی‌ها یا خطر کم سوگیری بودند. نویسندگان نوشتند که بیشتر نگرانی ها در مورد سوگیری به اندازه گیری نتیجه ارتباط داشت.

با این حال، طبق این بازنگری استفاده از مواد حساسیت زدای حاوی کلسیم، هیچ تفاوتی در خطر بروز حساسیت دندانی ایجاد نکرد و بر تغییر رنگ دندان بی‌تأثیر بود (p> 0.08).

اگرچه میانگین تفاوت در شدت حساسیت دندان از نظر آماری معنی‌دار بود، اما از دیدگاه بالینی، ارتباط آن مورد تردید است. برای مثال، تغییر شدت از سه واحد مقیاس آنالوگ بصری (VAS) به دو واحد ممکن است از نظر بالینی چندان ارزشمند نباشد، با توجه به اینکه حساسیت دندان ناشی از سفید کردن حداکثر تا ۴۸ ساعت اذیت کننده است. نویسندگان نوشتند که با در نظر گرفتن نتایج، “بیشتر بیماران در طول درمان کمی ناراحتی را تجربه خواهند کرد، اما شدت حساسیت دندانی اندکی کمتر خواهد بود.”

نیاز به مطالعات بهتر

از آنجایی که این بازنگری نشان داد که قطعیت مطالعات کم و برای نتایج ارزیابی شده بسیار پایین است، باید تحقیقات بیشتری برای بهبود کیفیت کارآزمایی‌های بالینی تصادفی برای مطالعات سفید کردن دندان انجام شود. نویسندگان نوشتند: در آینده، کارآزمایی‌ها باید انواع دیگری از عوامل حساسیت‌زدا را برای جلوگیری یا کاهش اثرات نامطلوب حساسیت دندانی ناشی از روش های سفید کردن بررسی کنند.

دکتر ریس و همکارانش نتیجه گیری کردند که این یافته، اگرچه به نفع  مواد حساسیت‌زدای فعال زیستی حاوی کلسیم است، اما به دلیل قطعیت پایین مجموعه شواهد جمع‌آوری‌شده، باید با احتیاط تفسیر شود.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=rst&pag=dis&ItemID=332864