Home / خبرها / داشتن بیش از هشت دندان پر کرده با آمالگام می تواند سبب افزایش غلظت جیوه در خون شود

داشتن بیش از هشت دندان پر کرده با آمالگام می تواند سبب افزایش غلظت جیوه در خون شود

۲۷ سپتامبر۲۰۱۶-  بر اساس یک تحقیقات جدید توسط محققان بخش علوم بهداشت محیط در دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه جورجیا، سطوح ترمیم شده ی دندان با آمالگام دندانی که مخلوطی از جیوه، نقره، قلع و سایر فلزات است، به طور قابل توجهی به افزایش غلظت جیوه به مدت طولانی در بدن کمک می کند.mercury

این پژوهش که با آنالیز اطلاعات بدست آمده از نزدیک به ۱۵ هزار نفر انجام گردید، برای اولین بار نشان داد بین پر کردگی دندان و قرار گرفتن در معرض جیوه در جمعیتی که نماینده ی کل کشور آمریکا بود، ارتباطی وجود دارد. نتایج این تحقیق هفته گذشته بصورت آنلاین منتشر شد و در ماه دسامبر نسخه ی چاپی آن در مجله Ecotoxicology and Environmental Safety در دسترس خواهد بود.

دکتر Lei Yin نویسنده اصلی این پژوهش گفت: پوسیدگی دندان یکی از شایع ترین بیماری های مزمن است و من فکر می کنم اکثر مردم دارای دندانهای پر کرده هستند.

دکتر Yu نویسنده ی مشترک این مطالعه می گوید: قرار گرفتن در معرض جیوه ی ناشی از پر کردگی دندان یک نگرانی جدید نیست، اما داده های حاصل از مطالعات قبلی در این مورد متناقض و محدود هستند.

دکتر یو افزود: در این مطالعه تلاش شد میزان دقیق غلظتی که قرار گرفتن در معرض آن مشکل آفرین است، تعیین گردد تا پایه و اساسی علمی برای ارزیابی خطر در آینده باشد، این مطالعه برای اولین بار نتایج بدست آمده را برای سن، تحصیلات، قومیت، نژاد، جنسیت، سیگار کشیدن و مصرف غذاهای دریایی(که یکی از عوامل شناخته شده برای ورود جیوه به بدن است)، کنترل نمود.

محققان قرار گرفتن در معرض انواع خاصی از جیوه را تجزیه و تحلیل بیشتری کرده و دریافتند که افزایش قابل توجه “متیل مرکوری” که سمی ترین شکل جیوه است، با پر کردگی دندان ارتباط دارد. دکتر یو گفت: این نتیجه نشان می دهد میکروبیوتای روده ی انسان( مجموعه ای از میکروارگانیسم های زنده در روده) ممکن است انواع مختلف جیوه را متحول کنند.

آمالگام دندانی به دلیل مقرون به صرفه و با دوام بودن برای بیش از ۱۵۰ سال برای پرکردگی دندان استفاده می شود. با این حال، در حدود نیمی از این ترکیب از جیوه تشکیل شده است، جیوه یک فلز سنگین است که در غلظت بالا سمی بوده و سبب ایجاد آسیب در مغز، قلب، کلیه ها، ریه و سیستم ایمنی بدن می شود. تحقیقات جدید نشان می دهد که متیل جیوه ممکن است حتی در غلظت پایین سبب بروز این آسیبها شود.

دکتر یو گفت: به عنوان سم شناس، ما می دانیم که جیوه سمی است، اما این موضوع به دوز جیوه بستگی دارد. بنابراین، اگر شما تنها یکی از دندانهای خود را با آمالگام پر کرده اید، شاید در معرض خطرات ناشی از آن نباشید ،اما اگر بیش از هشت دندان پرکرده با آمالگام داشته باشید، خطر بالقوه برای اثرات سوء این ماده افزایش می یابد. افرادی که دارای پر کردگی دندانهای متعدد با آمالگام هستند و همچنین در معرض جیوه از منابع دیگر مانند غذاهای دریایی و یا محیط کار هستند، بیشتر در معرض این خطر می باشند.

نتایج این تحقیق نشان داد مقدار جیوه در خون افراد دارای بیش از هشت پر کردگی دندان با آمالگام، حدود ۱۵۰ درصد بیشتر از کسانی است که هیچ دندان پرکرده ای با این ماده ندارند. افراد آمریکایی به طور متوسط دارای سه پر کردگی دندان با آمالگام هستند، در حالی که ۲۵ درصد از جمعیت دارای ۱۱ دندان پرشده با این ماده و یا بیشتر هستند.

با توجه به وب سایت اداره ی دارو و غذای ایالات متحده، آمالگام دندانی برای بزرگسالان بی خطر است اما زنان باردار و والدین دارای کودکان زیر شش سال که در مورد عدم وجود داده های بالینی در مورد نتایج سلامت طولانی مدت استفاده از این ماده، نگران هستند باید با دندانپزشک خود صحبت کنند.

در این پژوهش همچنین بر روی رزین های کامپوزیت دندانی که یک جایگزین بدون جیوه برای پر کردن دندان است، مطالعه شد. این ماده می تواند مقادیر کمی بیس فنول A یا BPA که ممکن است آسیب رشدی یا تولید مثلی ایجاد نماید، را وارد بدن کند. نتایج نشان می دهد هیچ ارتباطی بین پر کردن دندان با رزینهای کامپوزیتی و BPA موجود  در ادرار وجود ندارد، اما به تحقیقات بیشتری برای درک تاثیر قرار گرفتن در معرض BPA ناشی از رزینهای کامپوزیت نیاز است.

دکتر یین گفت: این مهم است که دندانپزشکان و بیماران از انتخاب خود مطلع شوند، ما در حال حاضر، یک نقطه شروع عالی برای ارزیابی خطر بالقوه ی مواد دندانی بر سلامت انسان در دست داریم .

 منبع و سایت:

Lei Yin, Kevin Yu, Simon Lin, Xiao Song, Xiaozhong Yu. Associations of blood mercury, inorganic mercury, methyl mercury and bisphenol A with dental surface restorations in the U.S. population, NHANES 2003–۲۰۰۴ and 2010–۲۰۱۲. Ecotoxicology and Environmental Safety, 2016; 134: 213 DOI: 10.1016/j.ecoenv.2016.09.001

www.sciencedaily.com/releases/2016/09/160927143042.htm