Breaking News
Home / خبرها / بازسازی ایمپلنت با هدایت مغز: چه کسی تصمیم می گیرد؟

بازسازی ایمپلنت با هدایت مغز: چه کسی تصمیم می گیرد؟

نویسنده: دکتر Scott D.Ganz

۵ مه ۲۰۱۸ – به نظر می رسد که هنوز اختلاف زیادی بین افرادی که از تکنولوژی ۳ بعدی برای برنامه ریزی و جراحی ایمپلنت های دندانی استفاده می کنند و افرادی که از این تکنولوژی استفاده نمی کنند، وجود دارد. واضح است که تصمیم گیری درباره نحوه تشخیص و تدوین برنامه ی درمان بیماران ممکن است تفاوتی در حد موفقیت یا شکست را ایجاد کند. اخیرا در یک تبلیغ اینترنتی برای یک برنامه آموزشی گفته شد که جراحی ایمپلنت پیچیده نیست و ساده تر از سایر روشهای دندانپزشکی است، و هر دندانپزشک با مهارت هایی که دارد قادر به انجام جراحی ایمپلنت می باشد. در این تبلیغ گفته شد ” اگر می توانید دندان ها را بکشید، پس می توانید ایمپلنت دندانی را نیز بجای دندان قرار دهید”. شما نیازی به تجهیزات گران قیمت ندارید بلکه با هدایت مغزتان می توانید یک جراحی موفق را انجام دهید، شما می توانید بدون هیچ گونه سرمایه گذاری اولیه ای آن را یاد بگیرید.

دندانپزشکی ایمپلنت یکی از قابل پیش بینی ترین و موفقیت آمیزترین درمان ها در میان پروسیجرهای دندانپزشکی است. اگر تنها شیوه ی تصویربرداری مورد استفاده ی شما یک رادیوگرافی پانورامیک یا پری اپیکال باشد، چگونه ممکن است بتوانید واقعا مطمئن شوید که این عمل جراحی پیچیده خواهد بود و یا با روش شما با موفقیت انجام پذیر است؟

brain1
شکل ۱) نشان دهنده یک تصویر زیبای ۳ بعدی از ماگزیلا و ماندیبل با تصویربرداری مقطعی است که دندان های موجود و ریشه ها را در هر دو آرک با کمک پردازش یک برنامه ی نرم افزاری طراحی تعاملی درمان نشان می دهد(NobelClinician, Nobel Biocare).

اطلاعات حیاتی بدست آمده از تصاویر مقطعی ۳ بعدی و اطلاعات ارائه شده توسط نرم افزار همراه با این تکنولوژی اجازه می دهد تا دندانپزشک به اطلاعات کاملی از آناتومی منحصر به فرد هر بیمار و آناتومی استخوان هر بیمار، موقعیت ریشه در استخوان و مسیر دندان که ممکن است با فرآیند آلوئولار همخوانی نداشته باشد، دست یابد. بنابراین، بدون این اطلاعات، قرار دادن ایمپلنت ممکن است با خطراتی همراه باشد، و در نتیجه سبب ایجاد عوارضی گردد. بهمین علت، ضروری است که دندانپزشکان از جدیدترین تکنیک های تصویربرداری سه بعدی CBCT و برنامه های نرم افزاری تعاملی برای طراحی درمان استفاده کنند تا از ماهیت آناتومی منحصر به فرد هر یک از بیماران خود آگاه شوند.
هنگام ارزیابی سایت های گیرنده ی ایمپلنت، تنها شرایط استخوان موجود نیست که باید در نظر گرفته شود، زیرا بیماران ما نیازمند دندان هستند، نه تنها یک ایمپلنت. دندان پزشکان باید از جایگاه دندان نسبت به استخوان آگاه شده و از این اطلاعات برای قرار دادن ایمپلنتی که بتواند از یک روکش حمایت کند، استفاده نمایند. این فرایند با دقت بیشتری با استفاده از تصاویر سه بعدی و برنامه های کاربردی نرم افزاری که ابزارهای لازم را برای ارائه ی این اطلاعات تشخیصی ارزشمند به پزشکان دارند، انجام می شود. تبلیغاتی وجود دارد که در آنها گفته می شود: “جراحی هدایت شده توسط مغز نسبت به جراحی هدایت شده توسط پرتوهای مخروطی، کدامیک نتایج بهتری دارد؟”، متخصصان بالینی تصور می کنند که این رایانه است که تصمیم گیری می کند، و نه پزشکانی که از این تکنولوژی به درستی استفاده می کنند تا توانایی های تشخیصی خود را بهبود بخشند.
در فرایند برنامه ریزی تشخیصی و درمانی با استفاده از تصویربرداری CBCT از ابعاد مختلف از جمله محوری، مقطعی، پانورامیک و حجم سه بعدی بازسازی شده (شکل ۲)، تصاویری ارائه می شود و با استفاده از نرم افزاری تعاملی به ارزیابی ضخامت صفحه ی باکال برای ارزیابی چگالی استخوان، کمک کرده و تجسم مسیر دندان نسبت به استخوان، را ممکن می سازد و سپس اگر یک سایت گیرنده مناسب تشخیص داده شود، دندانپزشک میتواند ایمپلنت را به بهترین شکل ممکن که از روکش مورد نظر پشتیبانی کند، در آن سایت قرار دهد (شکل ۳).

شکل 2
شکل ۲

 

شکل 3
شکل ۳

بنابراین، این درمانگر است که در مورد گزینه های درمان بر اساس اطلاعات تشخیصی بهتری که توسط این فن آوری ارائه می شود، تصمیم گیری می کند. فن آوری های تصویربرداری سه بعدی به دندانپزشکان کمک می کنند تا تشخیص خود را به طور دقیق تری نسبت به تصاویر دو بعدی انجام دهند . تشخیص، عنصر کلیدی در موفقیت ایمپلنت است و نباید دست کم گرفته شود. برای تشخیص صحیح، پزشکان باید از مغز خود استفاده کنند – این رایانه نیست که تصمیم گیری می کند. برای مطالعه ی ادامه ی این مقاله به آدرس منبع مراجعه کنید.

منبع:

Brain-guided implant reconstruction: Who makes the decisions?