Breaking News
Home / خبرهای تخصصی پریودونتولوژی / تکنیک جدید Alloplastic Ring Grafting : یک راه ساده برای پرکردن شکاف های اطراف ایمپلنت های فوری

تکنیک جدید Alloplastic Ring Grafting : یک راه ساده برای پرکردن شکاف های اطراف ایمپلنت های فوری

روش ارائه شده در این مقاله در نیمه های سال ۲۰۱۶ ارائه شد. اگر چه تکنیک های دیگری نیز وجود دارند که در آنها از یک آلوگرافت (maxgraft bonering [botiss biomaterials]) یا یک تکنولوژی اتوژنوس استفاده می شود، اما هر دوی این تکنیک ها نیاز به ابزارهای اختصاصی برای برداشت یا ایجاد استئوتومی مناسب برای پیوند دارند. تکنیک توصیف شده در این مقاله، نیازی به ابزار اختصاصی اضافی ندارد و از آناتومی طبیعی سوکت(socket) دندان به منظور ساده سازی روش و حفظ آناتومی طبیعی سایت، استفاده می شود.

Alloplastic Ring Grafting1شکل ۱- یک شکاف افقی که باید پیوند شود

در اکثر شیوه های مدرن درمان با ایمپلنت، ممکن است با شرایطی روبرو شوید که نیاز به کشیدن یک دندان و قرار دادن فوری ایمپلنت داشته باشید. در سایتهایی که اندازه ی ایمپلنت برابر با یا بزرگتر از سوکت ریشه ی باقی مانده باشد، این روش بعنوان یک روش ساده، به احتمال زیاد نیاز به پیوند را بر طرف می کند. با این حال، از آنجایی که شکل سوکت به ندرت به شکل استوانه ای ایمپلنت دندانی است، و در بیشتر موارد، شکاف یا فاصله ی متوسط تا بزرگی بین ایمپلنت و دیوارهای سوکت وجود دارد – شکاف کمتر در bicuspid و شکاف بیشتر در مولر- ، که این شکاف باید با پیوند پر شود.

پیوند گپ
هنگامی که یک ایمپلنت دندانی را در یک سوکت دندان تازه کشیده شده، قرار می دهیم، فضایی بین ایمپلنت و استخوان اطراف ایجاد می شود که به آن گپ یا jumping distance می گویند. این شکاف نیاز به قرار دادن مواد گرافت برای ایجاد چارچوبی بمنظور ترمیم مناسب و در نهایت اسئواینتگریشن ایمپلنت دارد.
هنگامی که به این فضا که بین ایمپلنت و لامینادورای ساکت ایجاد شده است، نگاه می کنید، اجزای عمودی و افقی باید اصلاح شوند، اجزای افقی بیشتر از اجزای عمودی ، مشکل ایجاد می کنند و در زیبایی نهایی تاثیر دارند( شکل ۱) . در مقایسه با فاصله ی افقی، جزء عمودی بیشتر به ثبات اولیه ی ایمپلنت در زمان قرار گیری کمک می کند.
هدف اصلی قرار دادن فوری ایمپلنت، یک osseointegrated fixture suitable برای رستوریشنی عملکردی و زیبا است. استخوانی که فاصله بین ایمپلنت و استخوان اطراف را پر می کند، مهم است. در منطقه ای که از نظر زیبایی مهم است، سطح باکال ایمپلنت، نگرانی عمده محسوب می شود زیرا پلیت استخوانی باکال معمولا نازک است و تحلیل آن می تواند منجر به تحلیل بافت نرم شود. اگر گپ افقی کمتر از ۲٫۰ میلی متر باشد، احتمالا بدون مداخله ی دندان پزشک پر می شود. در حقیقت، نشان داده شده است که امکان پر شدن کامل گپ های تا ۴٫۲ میلیمتر وجود دارد، اما نتیجه قابل پیش بینی نیست. بنابراین، نویسنده احتمالا تمام ایمپلنت های  فوری را که دارای شکافی بزرگتر از ۱٫۰ میلیمتر بودند، پیوند می زند.

Alloplastic Ring Grafting2شکل ۲- دندان شکسته ی شماره ۵

Alloplastic Ring Grafting3شکل ۳- دندانی که بدون تروما کشیده شده است.

Alloplastic Ring Grafting4شکل ۴- A 3.5 x 13 former

Alloplastic Ring Grafting5شکل ۵- The 4.3 x 13 former is a better fit

Alloplastic Ring Grafting6شکل۶- The lingualized purchase point

Alloplastic Ring Grafting7شکل۷- Drilling the osteotomy

Alloplastic Ring Grafting8شکل۸- The alloplast cylinder

Alloplastic Ring Grafting9شکل۹- The alloplastic ring

Alloplastic Ring Grafting10شکل ۱۰- حلقه در سوکت آماده شده برای قرار دادن ایمپلنت گذاشته شد

Alloplastic Ring Grafting11شکل ۱۱- نمایی از ایمپلنت the Hahn Tapered Implant (Glidewell Laboratories)

Alloplastic Ring Grafting12شکل ۱۲- قرار دادن مواد اضافه پس از کار گذاشتن ایمپلنت

Alloplastic Ring Grafting13شکل۱۳-سایت بسته شده

Alloplastic Ring Grafting14شکل ۱۴- The single 3.0 chromic suture

Alloplastic Ring Grafting15شکل ۱۵- رادیوگرافی نهایی

 مواد زیادی در بازار وجود دارد که می تواند برای پر کردن این شکاف با موفقیت مورد استفاده قرار گیرد. از آلوگرافت، زنوگرافت و مواد آلوپلاستیک استفاده می شود، بنابراین همه چیز بستگی به مزایای بالقوه و معایب این مواد همراه با ویژگی های هندلینگ هر یک از آنها دارد. در مطالعات انجام شده که به مقایسه ی مواد آلوگرافت و آلوپلاست، پرداخته اند، هر دو از نظر مقدار و کیفیت استئوبلاست ها برابر بود و هر دو از لحاظ استخوان زنده و مرده مشابه بودند. آلوگرافتها به خوبی کار می کنند و در طی ۳ تا ۵ ماه با اسخوان جایگزین می شوند ،جذب زنوگرافت ها تقریبا ۶  ماه به طول می انجامد. آلوگرافتها به فرم های ذره ای و خمیری (particulate and putty forms) موجود هستند، فرم پوتی از نظر خواص هندلینگ راحت تر است، اما در ایجاد ثبات اولیه ی ایمپلنت برای مقاومت در برابر حرکتهای جانبی ناموفق است. مشکل بالقوه ی فرم ذره ای  ، بسته به اندازه ذرات، این است که این مواد تا انتهای استئوتومی و آپیکال ایمپلنت فرو می روند و اگر چنین اتفاقی رخ دهد، ممکن است ماده ی پیوند از نشستن کامل ایمپلنت در سایت جلوگیری کند. همچنین فرم ذره ای تمایل بیشتری به از دست رفتن و افتادن از مدخل ساکت دارند مگر اینکه یک مانع از قبیل غشا یا پلاگ کلاژنی برای نگهداری آن استفاده شود.

لطفا برای مطالعه ی ادامه ی این مقاله و موارد ارائه شده بر روی لینک زیر کلیک کنید:

http://www.dentistrytoday.com/implants/10428-a-new-alloplastic-ring-grafting-technique-a-simple-way-to-fill-gaps-around-immediate-implants