Home / خبرهای تخصصی پریودونتولوژی و ایمپلنتولوژی / حرکت سیستمیک و رفتار پاتوژنهای پریودنتال

حرکت سیستمیک و رفتار پاتوژنهای پریودنتال

۸ اکتبر ۲۰۱۸- مفهوم خون استریل دیگر وجود ندارد. باکتریمی(Bacteremia) زمانی اتفاق می افتد که پاتوژن ها وارد جریان خون می شوند. بسیاری از میکروب ها به سادگی وارد جریان خون شده و از بین می روند. این میکروبها از بیوفیلم اولیه موجود در دهان به وسیله جویدن یا مسواک زدن دندانها جدا شده و وارد جریان خون می شوند. اما غلظتهای بیشتری از پاتوژن ها به وسیله ی روش های تهاجمی دندانپزشکی، از جمله دبریدمان مکانیکی، کشیدن دندان، و روش های اندو، وارد جریان خون می شوند. پاتوژنی که از طریق یک روش تهاجمی دندانپزشکی وارد جریان خون می شود، تنها در عرض ۶۰ ثانیه می تواند به هر نقطه ای در بدن سفر کند. باکتریمی حاصل تکثیر باکتری ها در مکان های بالقوه سیستمیک جدید است. این مکانهای جدید معمولا مکانهایی هستند که تحت استرس بوده و مستعد تهاجم هستند.

اخیرا Translocation یا جابجایی، به ورود یک پاتوژن از نقطه ی مبدا به یک سایت سیستمیک جدید اطلاق می شود. بیوفیلم ها یا میکروبیوم های جدید پاتوژن ها در مکان هایی که این گونه ها به طور معمول یافت نمی شوند، تشکیل می گردند. تأثیر این پاتوژنها در هر مکانی که کلونی تشکیل می دهند، یکسان است و آن “تخریب سلولی” است.

 co-occurrence یا هم رخدادی

در چند سال گذشته، شواهد زیادی نشان دهنده ی شیوع پاتوژن های پریودنتال در بیوفیلم های شریانی و میکروبیوم ها بوده است. به تازگی، اصطلاح “co-occurrence” رایج شده است، که بیانگر وجود دو بیوفیلم مشابه در یک بیمار در دو مکان مختلف بطور همزمان است.
مطالعه ی منتشر شده در فوریه ی ۲۰۱۷ نشان داد که یک گروه بزرگ از بیمارانی که دارای علائم پريودنتيت و بيماری قلبی بودند، مشخصات پاتوژن های پرخطر پريودنتال مشابهی در دو مکان مستقل داشتند. برای سه نوع از این پاتوژنها، co-occurrence یا هم رخدادی دارای سطح اطمینان ۹۵٪ بود. به سادگی مشخص شد که هشت پاتوژن دیگر میزان همبستگی بسیار بالایی دارند.
در یک معاینه ی دندانپزشکی، با کمک یک آزمایش ساده ی بزاقی، باکتریهای خاصی که در دهان وجود دارد، تعیین و مشخص گردید که باکتریهای بسیار مشابهی که در غلظت بالا در دهان یافت میشوند بر روی پوشش دیواره های شریانی بیمار نیز وجود دارند.
هدف از درمان پریودنتال باید حذف علل باکتریایی باشد. درمان پریودنتال موفقیت آمیز باید شامل استفاده از داروهای ضد میکروبی و یا آنتی بیوتیک های خاص پاتوژن های موجود در یک فلور باکتریایی دهان یا بیوفیلم دهان باشد.
صحبت کردن با بیمار
به عنوان یکی از اعضای یک تیم دندانپزشکی، همیشه نگرانی در مورد چگونگی باز کردن بحث با بیماران وجود دارد، به طوری که آنها اهمیت موضوع را درک و به درمان متعهد شوند. یک نمونه از گفتگو با بیمار ممکن است به این ترتیب شروع شود:
خانم جونز، شواهد اخیر، که فراتر از شک و تردید است، ثابت کرده است که باکتری هایی که ما در آزمون بزاقی شما در هفته گذشته یافته ایم؛ در دیواره های شريان های عروق کرونر و کاروتيد شما نیز مشاهده می شود. به همین دلیل ما امروز برای شما، درمان با آنتی بیوتیک را آغاز کرده ایم.
مکالمه دیگر ممکن است بصورت زیر شروع شود:
خانم جونز، همانطور که می دانید، ما در محیطی زندگی می کنیم که در آن سالم ماندن روز به روز دشوارتر می شود. اکنون ما می دانیم که بیماری های دهان و لثه به طور مستقیم با بیماری های مزمن ما مرتبط هستند. بعضی از باکتری های دهان به هر کجا که مهاجرت می کنند، مخرب هستند. ما اکنون می توانیم دقیقا باکتری های با خطر بالا را که ممکن است در شما وجود داشته باشد، تشخیص دهیم و آنها را هدف قرار دهیم. به این ترتیب نه تنها ما می توانیم لثه ها را بخوبی درمان کنیم، بلکه می توانیم امکان مهاجرت این باکتری ها را به مکانهای دیگر بدن به مراتب کمتر کنیم و از بروز مشکلی دیگر در بدن شما جلوگیری نماییم.

همچنین شما به عنوان یک دندانپزشک ضروری است که با ارائه دهندگان مراقبت های اولیه ی بیماران خود ارتباط داشته باشید. یک راه برای رسیدن به این هدف، ارسال یک نامه به پزشک معالج بیمار است که در آن توضیح دهید که تیم دندانپزشکی شما در هنگام درمان بیماری پریودنتال متعهد به مراقبت بالاتری نسبت به مراقبتهای استاندارد است. این نامه بیانگر تمایل شما به همکاری با پزشک برای کمک به مدیریت و درمان منابع مخفی التهاب مزمن ناشی از پاتوژن دهان در بیمار موردنظر است.
اگر درمان پریودنتال تنها با تمرکز موضعی ارائه شود، بیوفیلم ها و پاتوژن هایی که در حال حاضر به سایر مکانهای بدن بیمار انتقال یافته و در آن مکانها جایگزین شده اند در میزبانانی که از لحاظ پزشکی یا ژنتیکی مشکل دارند و قادر به پاسخ ایمنی مؤثری نیستند، چه خواهند شد؟ آیا یک بیماری سیستمیک یک پاسخ سیستمیک را نمی خواهد؟ این سؤالات باید در هنگام طراحی درمان پریودنتال در نظر گرفته شود.
نگاهی به بیماری پریودنتال به عنوان یک عفونت باکتریایی که در سراسر بدن حرکت می کند، بسیار متفاوت از نگاه به بیماری پریودنتال به عنوان یک عفونت باکتریایی موضعی است که تنها در حفره دهان ایجاد شده است. کاهش سیستماتیک پاتوژن ها نیازمند یک رویکرد کلی به سلامت بدن است. درمان بیماری پریودنتال باید بخشی از اقدامات پیشگیرانه برای مدیریت بیماری مزمن در بدن انسان باشد که یک اکوسیستم پیچیده است.

منبع:

http://www.dentistrytoday.com/news/todays-dental-news/item/3888-the-systemic-movement-and- behavior -of-periodontal-pathogenes