Home / خبرهای تخصصی پریودونتولوژی و ایمپلنتولوژی / تقویت سینوس ماگزیلاری با استفاده از مغز استخوان تغلیظ شده در مطب برای توسعه ی محل ایمپلنت: بررسی سیستماتیک مطالعات هیستومورفومتری

تقویت سینوس ماگزیلاری با استفاده از مغز استخوان تغلیظ شده در مطب برای توسعه ی محل ایمپلنت: بررسی سیستماتیک مطالعات هیستومورفومتری

گسترش سینوس ماگزیلاری(Maxillary sinus pneumatization ) بدنبال کشیدن دندان و تحلیل استخوان آلوئول ماگزیلا، غالبا میزان کافی استخوان را برای قرار دادن ایمپلنت باقی نمی گذارد. اهداف این بررسی سیستماتیک، بررسی اثرات استفاده از bone marrow aspirate concentrates  یا(BMACs)  برای تقویت سینوس ماگزیلاری بمنظور گسترش سایت ایمپلنت بود.
یک جستجوی سیستماتیک با استفاده از  PubMed، EMBASE، Web of Science، کتابخانه Cochrane  و Google Scholar ، برای یافتن مطالعاتی انجام شد که با استفاده از هیستومورفومتری، اثربخشی BMAC ها و مواد بیولوژیک غنی شده با BMAC را برای sinus floor elevation بررسی کرده  بودند. شش مطالعه در مجموع انتخاب شد و ریسک بایاس در آنها مورد بررسی قرار گرفت.
میزان بافت های مینرالیزه ی حیاتی برای گروه های BMAC در مطالعات انتخاب شده از ۳۴٫۶۳ درصد تا ۵۵٫۱۵ درصد گزارش شده بود، در صورتی که میزان بافت های مینرالیزه ی حیاتی برای گروه های کنترل برابر با ۲۷٫۳۰ درصد بود. برای استخوان های مینرالیزه ی حیاتی، این مطالعات بیانگر تفاوت معنی دار آماری برای متغیر بود. در طی ۳ تا ۴ ماه، تشکیل استخوان جدید برای گروه BMAC ،از ۷٫۴ تا ۱۲٫۶ درصد و برای گروه کنترل بدون استفاده از BMAC، از ۹٫۴۵ تا ۱۴٫۳ درصد گزارش شده بود. در ۶ ماه پس از جراحی، تشکیل استخوان جدید برای گروه BMAC  برابر با ۱۳٫۵ تا ۱۴٫۱۲ درصد و برای گروه کنترل برابر با ۱۰٫۴۱ تا ۱۳٫۹ درصد بود. از نظر تشکیل استخوان جدید ، این مطالعات هیچ تفاوت معنی داری بین گروه آزمون و کنترل و بین ارزیابی هیستولوژیک ۳ تا ۶ ماهه گزارش نکردند.

با توجه به محدودیتهای این بررسی سیستماتیک، روش chairside برای تهیه ی  BMAC، از نظر بقای ایمپلنت و تشکیل استخوان جدید مشابه با نتایج گروه آزمایشگاهی FICOLL، بدون داشتن هزینه و زمان زیاد برای تکنیک های جداسازی سلولی در آزمایشگاه است. به نظر می رسد تهیه ی مغز استخوان از iliac crest یا استخوان تیبیا، و سانتریفوژ یک یا دو مرحله ای برای تهیه ی BMAC به عنوان عاملی برای کمک به بقای ایمپلنت یا تشکیل استخوان موثر نیست. اگر چه برخی نتایج مطلوب در این مطالعات گزارش شده است، افزایش تولید استخوان های جدید با استفاده از BMAC که در مطب و در کنار صندلی بیماری تهیه می شود، در مقایسه با گروه کنترل در این مطالعات چندان قابل توجه نیست.
از نظر بالینی، تشکیل استخوان جدید در سینوس ماگزیلاری همیشه مشروط به حضور BMAC نیست. نوآوری این روش، نیازمند مطالعات بیشتر در آینده است.

منبع:

https://journalimplantdent.springeropen.com/articles/10.1186/s40729-018-0137-3