Home / خبرها / پسوریازیس با بیماری پریودنتال ارتباط دارد

پسوریازیس با بیماری پریودنتال ارتباط دارد

۹ ژانویه ۲۰۱۹ – افراد مبتلا به پسوریازیس ممکن است در معرض خطر بیشتری برای بیماریهای پریودنتال باشند. یافته های یک مطالعه ی جدید، نشان می دهد که این بیماری که مشخصه ی آن خارش و قرمزی پوست است با سلامت دندان ها و لثه ارتباط دارد. پسوریازیس یک بیماری پوستی مزمن اتوایمیون است که در قسمت های مختلف بدن مانند آرنج و پوست سر با تظاهراتی مانند ضخیم شدن، قرمزی و گاهی فلسی شدن پوست بروز می کند. محققان آلمانی معتقدند که بیان ژنهایی که با التهاب و تحلیل استخوان مرتبط هستند، ممکن است فصل مشترک پسوریازیس و پریودنتیت باشند. آنها یافته های خود را در مجله ی Journal of Investigative Dermatology (2 ژانویه ۲۰۱۹) منتشر کردند.

نویسندگان این تحقیق که به رهبری دکتر  Sirka Woeste، از دانشکده ی دندانپزشکی دانشگاه Kiel در آلمان انجام شد، اظهار داشتند: عوامل ژنتیکی، همپوشانی پاتوفیزیولوژیک و عوامل خطر مشابه ممکن است در هر دوی این بیماریها مشترک باشند. پلی مورفیسم ژنی(چندریختی ژنی) به عنوان عوامل خطر برای پسوریازیس و پریودنتیت ذکر شده است.

مطالعه ی جدید آینده نگر

مطالعات اندکی ارتباط بین پسوریازیس و پریودنتیت را ارزیابی کرده اند، اما مطالعات پیشین ارتباط قابل توجهی را بین این دو بیماری به تصویر کشیدند. بنابراین محققان آلمانی میخواستند یک مطالعه ی آینده نگر انجام دهند تا بتوانند از آن بعنوان سکوی پرش برای تحقیقات بعدی استفاده کنند.

نویسندگان این مطالعه نوشتند: داده های مربوط به پارامترهای بهداشت دهان و دندان برای بیماران پسوریازیس هنوز هماهنگ و جامع نیستند. برای افزایش اطلاعات پایه برای سلامت پریودنتال و سلامت دندانها در بیماران مبتلا به پسوریازیس، ما قصد داریم به صورت آینده نگر وضعیت دهان و دندان بیماران مبتلا به پسوریازیس را بطور جامع با بیماران بدون پسوریازیس مقایسه کنیم.

محققان با ثبت نام از ۱۰۰ بیمار مبتلا به پسوریازیس و ۱۰۱ بیمار بدون پسوریازیس، مطالعه ی خود را شروع کردند. یک دندانپزشک سلامت دهان و دندان همه بیماران را با بررسی خونریزی در هنگام پروبینگ، شاخص پریودنتال جامعه (CPI) و ارزیابی دندان های پوسیده، پر شده و از دست داده، ارزیابی کرد. بیماران همچنین پرسشنامه ای را شامل سن، وضعیت سیگار کشیدن، سطح تحصیلات و عادات بهداشتی دهان تکمیل کردند.

Psoriasis1سپس محققان دو تحلیل آماری انجام دادند. در ابتدا، آنها بیماران مبتلا به پسوریازیس را که از نظر فاکتورهای جمعیت شناختی و سلامتی با بیماران بدون پسوریازیس همسان بودند، شناسایی کردند. این تجزیه و تحلیل تطبیقی، منجر به شناسایی ۵۳ جفت بیمار با سن، عادات بهداشتی دهان و دندان، مصرف غذا، شاخص های توده بدنی، و سطح تحصیلات مشابه شد.

تجزیه و تحلیل آماری دوم، یک رگرسیون لجستیک شامل تمام ۲۰۱ بیمار بود. با این تجزیه و تحلیل، محققان می خواستند مشخص کنند که آیا پسوریازیس ممکن است عامل خطر مستقلی برای بیماری پریودنتال باشد؟

Psoriasis2آنها دریافتند که سلامت پریودنتال بیماران مبتلا به پسوریازیس به میزان قابل توجهی وخیم تر از افراد بدون پسوریازیس است. در تجزیه و تحلیل همسان سازی، بیماران مبتلا به پسوریازیس نسبت به همسالان بدون پسوریازیس خود، خونریزی شدیدی در هنگام پروبینگ داشته و نمره ی شاخص پریودنتال جامعه آنها بدتر بود. بیماران مبتلا به پسوریازیس در گزارشات خود به خونریزی بسیار بیشتری در هنگام مسواک زدن دندان اشاره کرده بودند.

با دومین تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک این رابطه تأیید شد. وجود پسوریازیس، حتی پس از تنظیم سایر عوامل احتمالی مخدوش کننده، بعنوان عامل مهمی برای خونریزی شدید در هنگام پروب و نمرات CPI  بدتر بود.

نویسندگان نوشتند: در بیماران مبتلا به پسوریازیس، پارامترهای مربوط به التهاب پریودنتال به مقدار قابل توجهی بدتر است. بنابراین، مدیریت پسوریازیس باید شامل معاینات منظم دهان و دندان برای بررسی وضعیت پریودنتال و درمانهای مربوطه در صورت لزوم باشد.

انجام خدمات دندانپزشکی در مراقبتهای پسوریازیس

یکی از محدودیت های عمده این مطالعه، تجزیه و تحلیل matching process یا روند تطبیق بود که اندازه ی نمونه ی بیماران را به نصف کاهش داد. به گفته نویسندگان فرایند تطبیق ضروری بود، زیرا برخی از عوامل مخدوش کننده می تواند سلامت پریودنتال را به شدت تحت تاثیر قرار دهد، به عنوان مثال، آنها ارتباط معناداری را بین سلامت پريودنتال و وضعیت پسوریازیس پیدا کردند، زمانی که گروه ها را برای وضعیت سیگار کشیدن با یکدیگر تطبیق دادند؛ با این حال، این ارتباط به اندازه ی قبل از فرایند تطبیق، قوی نبود.

به طور کلی، یافته های این مطالعه نشان می دهد که پسوریازیس و بیماری پریودنتال ممکن است با یکدیگر مرتبط باشند. نویسندگان توصیه کردند که بیماران مبتلا به پسوریازیس مراقبت های دندان را باید به عنوان بخشی از روال درمانی خود در نظر داشته باشند.

نویسندگان نوشتند: نتایج این تحقیق همراه با داده های اخیرا منتشر شده، پایه ای قوی برای توصیه ی معاینات منظم دندانپزشکی برای تشخیص و شروع درمان پریودنتال در صورت لزوم برای بیماران مبتلا به پسوریازیس است. در مطالعات آینده در درازمدت، باید ارتباط بهبود وضعیت پریودنتال را بر دوره ی بالینی پسوریازیس و میزان تاثیر آن را بررسی کرد.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=hyg&pag=dis&ItemID=324061