Home / خبرهای تخصصی پریودونتولوژی و ایمپلنتولوژی / آیا روکشهای رزینی CAD / CAM در معرض خطر retention loss هستند؟

آیا روکشهای رزینی CAD / CAM در معرض خطر retention loss هستند؟

۲۳ ژانویه ۲۰۱۹ – استفاده از روکشهای رزین کامپوزیت CAD / CAM  ، برای دندانهای پرمولرها رو به رشد است، اما نگرانی هایی در مورد میزان عوارض آنها وجود دارد. محققان پس از یک دوره ی پیگیری بیش از یک سال، نرخ این عوارض را در بیش از ۵۰۰ روکش، بعنوان یک مشکل، ارزیابی کردند.

برای دندانپزشکانی که استفاده از این روکش ها را مد نظر دارند، یافته های این تحقیقات رعایت نکات ایمنی را برجسته تر کرد، زیرا نویسندگان در گزارش خود اعلام کردند که میزان این عارضه تقریبا ۱۶٪ است. این مطالعه در Journal of Prosthodontic Research (21 دسامبر ۲۰۱۸) منتشر شد.

نویسندگان، به رهبری دکتر  Shoko Miura، از بخش پروتزهای دندانی ثابت در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه Meikai در ژاپن نوشتند: میزان عوارض روکش های رزین کامپوزیت CAD / CAM قرار داده شده بر روی دندانهای پرمولرها در طی یک دوره تا مدت سه سال، ۱۵٫۹٪ بوده است. خطر بروز عوارض با قرار دادن چنین روکشی بر روی یک دندان آباتمنت (دندان مصنوعی پارسیل متحرک) بیشتر است.

عوارض فراوان

چقدر می توانیم روکش های کامپوزیتی CAD / CAM را در طول زمان در جای خود حفظ کنیم؟ همانطور که محبوبیت این روکشها رشد می کند، انجام مطالعات بیشتر برای ارزیابی عملکرد آنها در پرمولرها ضروری است، مخصوصا زمانی که آنها روی یک آباتمنت دندان مصنوعی پارسیل متحرک (RPD) قرار می گیرند. محققان دو هدف برای این مطالعه داشتند:

  • در سه سال گذشته، میزان موفقیت و بقای روکش های کامپوزیت CAD / CAM را بر روی پرمولر ها ارزیابی کنند.
  • به طور دقیق تر به بررسی ارتباط قرار دادن آنها بر روی یک آباتمنت دندان مصنوعی پارسیل متحرک و قرار دادن آنها بر روی عقب ترین دندان در یک قوس دندان، با عوامل خطر برای عوارض بالینی بپردازند.

آنها یک مطالعه ی کوهورت گذشته نگر را برای بررسی گزارشات بالینی ۳ ساله ی بیش از ۳۲۰ بیمار که روکش کامپوزیت CAD / CAM  را برای دندان پرمولار خود دریافت کرده بودند، راه اندازی کردند. روکش ها از بلوک های رزین CAD / CAM با استفاده از سیستم CAD / CAM در لابراتوار دندانپزشکی بیمارستان و پنج لابراتوار خصوصی دندانپزشکی ساخته شده بودند.

محققان تقریبا ۵۵۰ روکش را ارزیابی کرده و دریافتند که ۸۷ مورد از آنها حداقل دارای یک عارضه بودند. شايعترين عارضه(در ۷۰روکش)، از دست رفتن گیر روکش( a loss of crown retention) بود  (به جدول زير مراجعه شود).

complication of cad cam composite resine

به طور کلی موفقیت و نرخ بقا ۵۴۷ روکش به ترتیب ۷۱٫۷ و ۹۶٫۴ درصد در سه سال بود. با این حال، این میزان موفقیت و نرخ بقا برای دندان های آباتمنت بدون پروتز پارسیل متحرک (میزان موفقیت ۷۷٫۳ درصد و میزان بقا ۹۷٫۹ درصد) کمی افزایش داشت. میزان موفقیت و نرخ بقا برای یک دندان آباتمنت RPD به میزان قابل توجهی پایین تر بود (میزان موفقیت ۴/۲۶ درصد و میزان بقا ۳/۷۷ درصد بود). محققان گزارش کردند این اختلاف معنی دار است (p < 0.01).

ذهن آگاهی برای انتخاب مورد

محققان اظهار داشتند که نتایج آنها ممکن است تحت تأثیر داده های از دست رفته قرار بگیرد، مانند موارد بررسی مربوط به نیروی اکلوزالی، طرح اکلوزال، وجود بیماری پریودنتال یا عادات زندگی بیمار. آنها همچنین گزارش دادند که ۱۲۸ روکش در ۸۳ بیمار از نظر تجزیه و تحلیل از مطالعه حذف شدند.

آنها توصیه کردند که دندانپزشکانی که قصد دارند از این روکش ها استفاده کنند، عوامل متعددی را که می توانند شانس موفقیت را بهبود بخشند، مورد توجه قرار دهند.

نویسندگان این مطالعه نوشتند: کاربرد بالینی یک روکش کامپوزیت CAD / CAM برای یک دندان آباتمنت RPD باید با توجه خاصی به انتخاب مورد، نیروهای اکلوزالی و تجویز مناسب صورت گیرد.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=rst&pag=dis&ItemID=324094