Home / خبرها / افزودن فلوراید به آب ممکن است نابرابریهای ناشی از سطح درآمد را در پوسیدگی دندان کاهش دهد

افزودن فلوراید به آب ممکن است نابرابریهای ناشی از سطح درآمد را در پوسیدگی دندان کاهش دهد

نویسنده: ترزا پابلوس

۳۰ ژانویه ۲۰۱۹ – طبق یک مطالعه ی جدید منتشر شده در  JAMA Pediatrics، افزودن فلوراید به آب آشامیدنی جامعه ممکن است نابرابریهایی که در میزان شیوع پوسیدگی دندان با توجه به سطح درآمد خانواده ها مشاهده می شود را کاهش دهد. محققان متوجه شدند کودکان خانواده های کم درآمد که در مناطقی با آب شهری حاوی فلوراید زندگی می کنند، کمتر دچار پوسیدگی دندان های شیری می شوند.

در این تحقیق عوامل متعددی که بر ایجاد پوسیدگی تأثیر می گذارند، از جمله نسبت درآمد به فقر خانواده، وضعیت فلوریداسیون آب منطقه و زمان آخرین معاینه ی دندانپزشکی، بررسی شد.

در سن ۱۱ سالگی، سطح پوسیدگی دندان در یک کودک آمریکایی که در فقر(۳ برابر فقیر تر از خط  فقر تعیین شده) زندگی می کند، دو برابر بیشتر است. نویسندگان، به رهبری پرفسور ساندرز در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه کارولینای شمالی، نوشتند: ما از دو مجموعه داده های ملی استفاده کردیم تا بررسی کنیم که آیا تاثیر افزودن فلوراید به آب با تاثیر سطح درآمد بر پوسیدگی دندان ها در میان کودکان و نوجوانان در آمریکا، خنثی می شود؟

محققان میخواستند بدانند آیا فلوریداسیون آب در جامعه میتواند به ارتقای صحیح بهداشت دهان و دندان در ایالات متحده کمک کند. آنها از داده های فلوریداسیون آب در سطح شهرستانها و پوسیدگی دندان از مراکز کنترل و پیشگیری بیماریها در ایالات متحده استفاده کردند.

محققان منطقه ای را که حداقل ۷۵٪ از جمعیت آن به آب حاوی فلوراید دسترسی داشتند، بعنوان منطقه ی غالب برای آب حاوی فلوراید تعریف کردند. آنها میزان شیوع پوسیدگی را از طریق بررسی متوسط سطوح پوسیده ی دندان و  دندانهای پر شده (dfs) برای دندانهای شیری و سطوح پوسیده و دندانهای از دست رفته و سطوح پر شده (DMFS) برای دندانهای دائمی اندازه گیری کردند. تجزیه و تحلیل نهایی آنها شامل اطلاعات بیش از ۱۴،۰۰۰ کودک ۲ تا ۱۷ ساله بود.

محققان دریافتند که کودکانی که در خانواده های با درآمد پایین زندگی می کنند بیشتر از کودکان خانواده های با درآمد بالا، دچار پوسیدگی دندانی می شوند. علاوه بر این، رابطه ی بین درآمد خانواده و پوسیدگی در دندان های شیری ۴۱٪ برای کودکانی که در مناطقی با آب حاوی فلوراید زندگی می کردند، کاهش نشان می دهد.

نویسندگان خاطر نشان کرده اند که اثر فلوریداسیون آب برای کودکانی که در خانواده هایی با پایین ترین سطح درآمد زندگی می کردند، بیشتر بود. با این حال، نتایج به دست آمده برای دندان دائمی معنی دار نبود.

آنها نوشتند: میزان کاهش این ارتباط برای دندانهای دائمی کمتر مشخص بود، که احتمالا به این دلیل است که سطح پوسیدگی در دندانهای دائمی تقریبا نصف دندانهای شیری بود. افت شدید این ارتباط در دندانهای دائمی ممکن است در اوایل بزرگسالی پر رنگتر دیده شود، زیرا بار DMFS بین نوجوانی و اوایل بزرگسالی دو برابر می شود.

همبستگی همیشه به معنای علیت نیست

این مطالعه دارای کاستی هایی بود، از جمله این که همبستگی برابر با علیت نیست. محققان امیدوارند که در مطالعات آینده به بررسی بیشتر راه های کاهش اختلافات پوسیدگی دندان ها بین کودکان از خانواده هایی با سطوح درآمدهای مختلف ادامه دهند.

مدلسازی اقتصادی نشان میدهد كه فلوریداسیون آب جوامعی در آمریکا که هم اکنون آب آشامیدنی آنها حاوی فلوراید نیست، با جمعیتها ۱۰۰۰ نفر یا بیشتر می تواند سالانه در هزینه های مربوط به پوسیدگی دندان ۲٫۵ میلیارد دلار صرفه جویی ایجاد كند. یافته های کنونی، از فلوریداسیون آب به عنوان وسیله ای برای اهداف سلامت تا سال ۲۰۲۰ بمنظور دستیابی به برابری سلامت، حذف نابرابری ها و بهبود سلامت تمام گروه ها حمایت می کند.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=rst&pag=dis&ItemID=324137