تفاوت شکستگی فک با جابجایی فک چیست؟

شکستگی فک غالبا اشاره به شکستن فک پایین یا مندیبل دارد، در حالی که جابجایی فک به خارج شدن فک پایین از موقعیت اصلی آن اطلاق می شود. هر دوی این آسیب ها علل مختلفی دارند، از جمله آسیب به صورت، همچنین باز کردن بیش از حد فکین، در هنگام خمیازه کشیدن یا گاز زدن غذا، می تواند باعث جابجایی فک شود.

هر دوی این آسیب ها می توانند سبب ایجاد دردی شدید در فک و صورت شوند و همچنین می توانند حرکت فک را محدود کنند. شکستن فک می تواند باعث کبودی و تورم صورت شود، در حالی که جابجایی ممکن است فک پایین را از راستای جمجمه خارج سازد.

درمان شکستگی فک بستگی به شدت آسیب دارد. در موارد خفیف، مداخلات پزشکی ضرورتی ندارد. در مورد جابجایی فک، پزشک می تواند با فشردن فک با دست آن را به مکان اصلیش بازگرداند و به اصطلاح آن را جا بیاندازد. در این مقاله در مورد علل، علائم و درمان شکستگی و جابجایی فک بحث خواهیم کرد.

علل

پزشکان بخش پایینی فک را مندیبل می نامند. این بخش جدا از بقیه ی جمجمه است. ماندیبل از طریق مفاصل temporomandibular (TMJs) که فک را باز و بسته می کنند به جمجمه متصل است. هنگامی که استخوان مندیبل شکسته یا خرد می شود، این آسیب می تواند منجر به شکستن کامل با جابجایی استخوان یا شکستگی بدون جابجایی استخوان باشد. جابجایی فک زمانی اتفاق می افتد که قسمتی از یک یا هر دو TMJ جدا شوند.

ماگزیلا یا قسمت بالای فک نیز می تواند شکسته شود. با این حال، پزشکان معمولا این آسیب را شکستگی صورت، به جای شکاف فک در نظر می گیرند. تروما به صورت همچنین می تواند منجر به شکستن یا جابجایی فک شود. هر یک از این دو آسیب بسته به محل تروما و میزان نیرو می تواند رخ دهد. تروما می تواند علل مختلفی از قبیل سقوط یا آسیب ورزشی داشته باشد.

باز کردن بیش از حد دهان در هنگام خمیازه، گاز زدن مواد غذایی، استفراغ، یا در حین یک پروسیجر دندانپزشکی می تواند منجر به شکستگی یا جابجایی فک شود. اختلال TMJ باعث درد شده و حرکت فک را تحت تاثیر قرار می دهد. افراد مبتلا به این اختلالات در معرض خطر بیشتری برای جابجایی فک هستند. افرادی که قبلا جابجایی فک را تجربه کرده اند، نیز در معرض خطر بیشتری برای جابجایی مجدد فک قرار دارند.

علائم

شکستگی فک یا جابجایی فک دارای علائم مشابهی هستند. اما برخی تفاوت های کلیدی وجود دارد.

علائم شکستگی فک عبارتند از:

  • درد در صورت یا فک
  • درد در هنگام حرکت فک، مانند باز کردن دهان یا جویدن
  • کبودی و تورم صورت
  • سختی و دشواری حرکت فک
  • جابجایی دندان ها (dislodged teeth)
  • بی حسی صورت
  • حرک فک به یک سمت در هنگام باز کردن دهان

ترومای صورت باعث شکستگی فک نیز می شود و می تواند روی دیگر مناطق صورت تاثیر گذارد. به عنوان مثال، این آسیب می تواند به بینی، دهان و یا گونه، آسیب رساند که می تواند نشانه های بیشتری را ایجاد کند. علائم جابجایی فک عبارتند از:

  • درد در صورت یا فک
  • قسمت پایین فک از هم ترازی با قسمت بالایی فک خارج شود
  • سختی و دشواری حرکت فک
  • ناتوانی در بستن دهان
  • مال اکلوژن(ایجاد اوربایت یا آندربایت)

درمان

شکستگی و جابجایی فکین اغلب نیاز به درمان فوری دارند. قبل از دریافت کمک های پزشکی ضروری است که فک بیمار را با دست ثابت نگه دارید و یا از یک بانداژ که در اطراف سر و زیر فک می پیچانید برای ثابت نگه داشتن آن استفاده کنید. درمان فک شکسته و فک جابجا شده با هم تفاوت دارد.

درمان های شکستگی فک

درمان شکستگی فک به شدت آسیب بستگی دارد. شکستگی های جزئی بدون نیاز به مداخله پزشکی، اغلب به خودی خود بهبود می یابند. با این حال، پزشک ممکن است برای بیمار داروهای ضد درد برای کمک به کاهش ناراحتی و درد تجویز کرده و یک رژیم غذایی مایع یا نرم را برای جلوگیری از بدتر شدن آسیب توصیه کند.

اختلالات شدیدتر به مداخلات پزشکی یا جراحی نیاز دارد. ممکن است صفحات یا سیمهای فلزی را روی دو طرف فک قرار دهند تا در حین بهبودی از فک حمایت شود. فرایند ترمیم می تواند چندین هفته بطول بیانجامد. پس از این دوره، ممکن است فرد به انجام تمریناتی برای تقویت عضلات فک که هفته ها غیرفعال بوده است، نیاز داشته باشد.

درمان های جابجایی فک

غالبا پزشک می تواند با فشردن فک با دست آن را به موقعیت اصلیش باز گرداند. برای انجام این کار، پزشک شست خود را بر روی دندان های عقبی فک پایین در داخل دهان قرار می دهد. سپس انگشتان باقی مانده خود را زیر فک قرار می دهد و با گرفتن محکم فک، فک را به جای اصلی خود باز می گرداند.

در بعضی موارد، پزشک ممکن است از یک بانداژ بارتون استفاده کند. این نوع از بانداژها، باندهای حمایتی هستند که در اطراف سر و فک بیمار قرار داده می شوند. این کار به محدود کردن حرکت و حمایت از فک برای تسریع بهبودی کمک می کند. ممکن است پزشک استفاده از این بانداژ را برای مدت چند روز پس از جا انداختن فک توصیه کند. پزشک همچنین ممکن است برای مدت زمان خاصی پس از درمان، به بیمار توصیه نماید که از خمیازه کشیدن یا باز نمودن بیش از حد دهان اجتناب کند، چرا که حرکات شدید فک باعث تاخیر در بهبودی یا ایجاد آسیب بیشتر می شوند.

در موارد شدید، جراحی یک گزینه است. به عنوان مثال، کاهش اندازه ی رباط ها در اطراف فک می تواند به سفت کردن مفصل و جلوگیری از آسیب های بیشتر کمک کند. توجه به این نکته ضروری است که چنانچه به فک پس از درمان، استراحت کافی داده نشود، زمان بهبودی ممکن است طولانی تر شود. همچنین در صورت جراحی برای بهبودی کامل، مسلما بیمار به استراحت و زمان بیشتری نیاز دارد.

منبع:

https://www.medicalnewstoday.com/articles/324412.php