Home / خبرها / بررسی عوامل خطر پنهان پوسیدگیهای دندان در نشست انجمن دندانپزشکی کالیفرنیا در سال ۲۰۱۹

بررسی عوامل خطر پنهان پوسیدگیهای دندان در نشست انجمن دندانپزشکی کالیفرنیا در سال ۲۰۱۹

۱۶ مه ۲۰۱۹ – گاهی بیماران ادعا می کنند که بخوبی از نخ دندان و مسواک استفاده می کنند، اما پوسیدگی دندانی برای آنها ادامه می یابد، این وضعیت بیانگر چه چیزی است؟ دکتر Jean Creasey، در نشست  CDA 2019  در Anaheim، کالیفرنیا، درباره عوامل خطر پوسیدگیها صحبت کرد، از جمله عوامل خطری که چندان آشکار نیستند.

دکتر Creasey ، بر اهمیت جستجوی عوامل خطر بالینی و رفتاری برای پوسیدگی در طول بررسی و معاینه ی دهان تاکید کرد. این شامل سرنخ هایی غیر واضح، مانند جریان ضعیف بزاق و یا ندادن زمان برای صرف ناهار در محل کار است.

دکتر Creasey، استاد دانشکده ی دندانپزشکی Arthur A. Dugoni  در سانفرانسیسکو گفت: من واقعا بر روی ارزیابی تجربیات دندانی گذشته ی بیماران تمرکز دارم. اگر آنها در گذشته با پوسیدگی های زیادی مواجه بوده اند، این وضعیت همچنان ادامه خواهد یافت. اگر بیمار می گوید: من بیش از این نمی توانم در مورد آن کاری انجام دهم، این وظیفه ی شما است که واقعا مانند یک کارآگاه وضعیت بیمار را بررسی کنید.

نشانه های بیماری دندان

دکتر Creasey می گوید: برخی از عوامل خطر پوسیدگی واضح هستند، مانند رژیم غذایی ضعیف و عادت های ضعیف بهداشت دهان، اما عوامل خطری که کمتر شناخته شده اند نیز می توانند تاثیرگذار باشند. یکی از عوامل پوسیدگی دندان، بزاق است که شامل میزان جریان بزاقی، کیفیت و توانایی بافری آن است. در یک بیمار معمولی، استخری از بزاق باید در طول معاینه ی دندان در زیر زبان جمع شود. اگر این اتفاق نیافتد، یا اگر آینه شما به گونه ی بیمار بچسبد، بیمار ممکن است با کمبود جریان بزاق روبرو باشد.

دکتر Creasey می گوید: جریان بزاق تحت تاثیر چندین نوع دارو و همچنین سن و زمان قرار می گیرد. به طور کلی، افراد مسن از خشکی دهان رنج می برند. افراد سیگاری ممکن است دهانی خشک داشته باشند. همچنین افرادی که داروهای آسم استفاده می کنند و یا به اندازه کافی آب نمی نوشند، دچار خشکی دهان می شوند.

دکتر Creasey می گوید: بزاق بیمار نباید غلیظ، طنابی شکل یا پر حباب باشد. گاهی اوقات، عصبی شدن می تواند بزاق را غلیظ تر و کم تاثیرتر کند. باکتریها، به خصوص انواع تولید کننده ی اسید، همچنین می توانند خطر پوسیدگی دندان را تحت تاثیر قرار دهند. شما می توانید این موضوع را بر اساس شواهد تشخیص دهید. به عنوان مثال، کسی که دارای بهداشت دهان و دندان عالی است، اما به پوسیدگی فعال مبتلا می باشد و لکه های سفیدی بر روی دندانهای او مشاهده می شود، ممکن است میزان باکتری های تولید کننده ی اسید در دهان او بیش از حد باشد. اگر نیمی از باکتری ها در دهان شما اسید تولید کنند، باکتری های تولید کننده اسید جای سایر باکتری ها را می گیرند.

در نهایت، غذا خوردن می تواند به همان اندازه ی نوع غذا به عنوان یک عامل خطر برای پوسیدگی عمل کند. دکتر Creasey خاطرنشان کرد: برای دهان فردی که جریان بزاق طبیعی دارد بازگشت به اسیدیته سالم، پس از خوردن غذا، حدود ۲۰ دقیقه طول می کشد.

اگر بیمار یک قوطی نوشابه را در طول روز جرعه جرعه بنوشد، آسیب بالقوه ی آن بر دندان هایش بیشتر از زمانی است که نوشابه را در یک زمان و یکدفعه مصرف کند. جرعه جرعه نوشیدن و یا اسنکینگ در طول روز به ویژه در میان کارگران صنایع غذایی که ممکن است ساعات منظم صرف غذا نداشته باشند، شایع است.

دکتر کریزی می گوید: فقط مقدار مصرف شما نیست بلکه دفعات مصرف نیز مهم است. جرعه جرعه نوشیدن یا خوردن میان وعده بصورت مکرر در طول روز( snacking ) چیزهایی است که موجب ایجاد یک حمله طولانی مدت اسیدی بر روی دندان ها می شود. زمان بندی در خوردن غذا، یکی از اجزای خطر پوسیدگی دندان است که به آن توجه کافی نمی شود.

اهمیت مکالمه

دکتر کریزی خاطر نشان کرد: گفتگو درباره سلامت دهان و دندان بیمار بایستی یک گفتگو باشد نه یک سخنرانی. من از یک مصاحبه ی انگیزشی استفاده می کنم، روش من مبتنی بر این فرض است که بیماران تغییر نمی کنند مگر آنکه خودشان بخواهند. بیماران متخصصین سلامت خودشان هستند. انگیزه باید از درون خود آنها بیرون بیاید.

او توصیه می کند درمورد نحوه مراقبت از دندان ها و لثه ها از بیماران سؤال کنید. کلید این است که قضاوت نکنید و موضوع بحث را بصورت یک همکاری ادامه دهید.

او گفت: از سوالاتی که جواب آنها بله یا خیر است اجتناب کنید. به آنها دو انتخاب برای آنچه که آنها می توانند برای سلامت دهان خود انجام دهند، بدهید. مهم است که بدانیم که همه بیماران مراقبت از بهداشت دهان و دندان خود را به طریقی که شما می خواهید، انجام نمی دهند. بعضی از بیماران ممکن است بگویند امکان ندارد که از نخ دندان استفاده کنند، یا نمی توانند از نخ دندان استفاده کنند، شما باید قبول کنید که آنها این کار را انجام نمی دهند. با این حال، شما همچنین باید آنها را از عواقب رفتار خود مطلع کنید.

او گفت: من به آنها توضیح میدهم که اگر همچنان به این روند ادامه دهند، ممکن است به دندانهای مصنوعی یا ایمپلنت نیاز داشته باشند، که البته این یک تهدید نیست، فقط یک واقعیت است. تصویری از آینده ای که احتمالا برای آنها اتفاق می افتد را برایشان ترسیم کنید، شاید منطقی باشد برای آنها بیشتر وقت بگذارید که این کار را انجام دهند.

تمرکز بر دندانپزشکی پیشگیرانه می تواند مهارت بیماران را برای حفظ بهداشت دهان و دندانشان تقویت کند. همچنین می تواند به موفقیت شما در حرفه ی دندانپزشکی کند.

دکتر کریزی می گوید: بیماران نیز درک می کنند که عملکرد شما بیشتر بر روی بهترین کیفیت مراقبت از دهان و دندان متمرکز است تا درمان انتهایی که با هزینه و مشکلات بیشتری همراه است.

بر اساس تجربه ی من، بیماران از اقدامات متمرکز بر پیشگیری، با مراقبت های فردی راضی تر هستند و مشتاقانه دوستان خود را به من ارجاع می دهند. علاوه بر این، پیشگیری می تواند برای تیم دندانپزشکی ارزشمند باشد.

دکتر Creasey می گوید: تمرکز شما بر پیشگیری و ارزیابی ریسک کمک می کند تا از فرسودگی شغلی متخصصان دندانپزشکی جلوگیری شود زیرا به جای اینکه به عنوان یک فرد تعمیر کننده به اصلاح وضعیت بد دهان و دندان بیماران کمک کنند به عنوان یک مربی بهداشت دهان و دندان عمل می کنند. از این دیدگاه کار ما واقعا ارزشمندتر بنظر می رسد.

منبع:

https://www.drbicuspid.com/index.aspx?sec=sup&sub=hyg&pag=dis&ItemID=324529