Home / حقایقی درباره ی دندانهای سالم: مراقبت از دندانها در خانه / هر آنچه که شما باید در مورد بریج یا پل دندان بدانید

هر آنچه که شما باید در مورد بریج یا پل دندان بدانید

یک پل دندانی، می تواند یک یا چند دندان از دست رفته یا شکسته را با دندانهای کاذب جایگزین کند. پل ها از یک یا چند دندان واقعی در هر طرف شکاف( ناشی از نبودن یک یا چند دندان) استفاده می کنند تا دندان یا دندانهای کاذبی را بجای دندان یا دندان های از دست رفته در محل مورد نظر قرار دهند.

پلها ممکن است ثابت یا متحرک باشند، چنانچه دائمی باشند قابل جدا شدن از محلشان توسط بیمار نیستند.

دندانپزشکان به هر دندان کاذب در یک پل، یک “پونتیک، pontic” می گویند و برخی از بهداشت کاران دهان و دندان، از پل بعنوان یک “پروتز پارشیل ثابت” یاد می کنند.

در این مقاله دانستنی های بیشتری را در مورد پل های دندانی فرا می گیرید.

پل دندانی چیست؟

دندانپزشک ممکن است یک پل دندانی را برای جایگزینی دندان یا دندانهای از دست رفته یا شکسته توصیه کند. دندان های کاذب در پل های دندانی مانند دندانهای واقعی به نظر می رسند و عملکردی مشابه با دندانهای واقعی دارند.

برای یک پل، فرد ممکن است به یک متخصص پروستودنتیست یا یک دندانپزشک عمومی مراجعه کند. متخصص پروستودنتیست در ترمیم و جایگزینی دندانهای از دست رفته تخصص دارد. در هر صورت، گزینه های بسیاری برای پر کردن شکاف در لبخند وجود دارد.

یک گزینه استفاده از روکش است، روکش یک دندان کاذب است که به قسمت کوچکی از دندان واقعی توسط دندانپزشک متصل می شود.

اما هنگامی که شخص یک دندان خود را از دست می دهد یا دندانپزشک مجبور به کشیدن آن می شود، استفاده از روکش به تنهایی امکان پذیر نیست، زیرا دندانی در آنجا قرار ندارد که روکش بر روی آن قرار داده شود، بنابراین ممکن است یک پل دندانی بهترین انتخاب باشد.

اصطلاح “پل” به ساختاری اطلاق می شود که شامل یک یا چند دندان کاذب باشد. این ساختار اغلب در جای خود بوسیله ی یک یا چند روکش در هر طرف شکاف در دهان قرار می گیرد. به عنوان مثال، اگر فردی چندین دندان جلویی خود را به دلیل آسیب دیدگی یا پوسیدگی از دست داده باشد، دندانپزشک ممکن است از یک پل برای پر کردن این شکاف استفاده کند.

 پس از کشیدن دندان، فرد برای جویدن یا به دلیل زیبایی به قرار دادن دندان در آن ناحیه احتیاج دارد. برای برخی از افراد، کاشت ایمپلنت دائمی دندان، می تواند جایگزین یک پل باشد. ایمپلنتهای دندانی حکم ریشه ی دندان را دارند که دندانپزشکان با جراحی آنها را در استخوان فک جایگذاری می کنند. گاهی دندانپزشکان برای حمایت از یک پل، ایمپلنت ها را توصیه می کنند، به خصوص زمانی که تعداد دندانهای از دست رفته زیاد باشد.

یک پل دندانی می تواند به شخص کمک کند احساس راحتی بیشتری با لبخند خود داشته باشد. همچنین می تواند آنها را قادر به جویدن طبیعی کند. از دست دادن یک یا چند دندان، می تواند در هنگام خوردن غذا سبب درد یا بروز مشکل شود. جایگزینی دندان ها می تواند از بروز این عوارض جلوگیری کند. از مزایای پل های دندانی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • لبخند فرد را احیا می کنند.
  • توانایی جویدن و صحبت کردن صحیح را احیا می کنند.
  • شکل صورت فرد را حفظ می کنند.
  • توزیع نیروهای فشاری روی دندان ها، با جایگزینی دندان های از دست رفته تصحیح می شود.
  • از جابجایی دندان های باقی مانده جلوگیری می کنند.

در چه شرایطی شخص ممکن است به یک پل احتیاج داشته باشد:

  • دندان یا دندانها آنقدر پوسیده باشد که خود به خود از بین برود(بروند) یا دندانپزشک مجبور به کشیدن آن یا آنها باشد.
  • حادثه یا جراحت باعث چنان صدمه ای به دندان یا دندانها شود که قابل ترمیم نباشند.
  • پوسیدگی یا عفونت به قدری وسیع باشد که با پر کردگی یا درمان کانال ریشه قابل ترمیم نباشد.

انواع بریج

دندانپزشکان از چندین نوع بریج استفاده می کنند:

  • بریج سنتی(traditional bridge) که شامل دو تاج یا ایمپلنت است که در هر دو طرف دندان یا دندانهای از دست رفته قرار می گیرد- که گاهی اوقات به آنها اباتمنت می گویند- و دندان یا دندان های کاذب(پونتیک) در میان این دو قرار می گیرند. بدین ترتیب پونتیک را در جای خود گیر می دهند. این نوع بریج محبوب ترین نوع بریج است و می تواند بصورت ثابت یا متحرک باشد و از پرسلان متصل به فلز و یا از سرامیک ساخته می شوند.
  • بریج معلق یاcantilever bridge که برای پشتیبانی فقط به یک تاج نیاز دارد. از این نوع بریج زمانی که دندان های مجاور فقط در یک طرف وجود داشته باشند، استفاده می شود. این شامل یک روش کم تر تهاجمی است و ممکن است گزینه خوبی برای افرادی باشد که نمی خواهند به دندان های سالم آنها آسیب وارد شود. با این وجود، روکش منفرد می تواند به عنوان اهرم عمل کند و خطر آسیب به دندان و فک را افزایش دهد. از این بریج ها برای دندان هایی که در عقب دهان جای دارند و فشار بیشتری به آنها و دندان های مجاورشان وارد می شود، استفاده نمی کنند.
  • بریج های مریلند یا بریجهای رزین باند، که محافظه کارانه تر و کم تهاجمی تر از پل های سنتی یا معلق هستند.از پرسلان، یا لثه و دندان های پلاستیکی پشتیبانی شده توسط چارچوب فلزی ساخته شده و بال های فلزی آن به پشت دندان ها در هر دو طرف شکاف متصل می شود. این پل ها می توانند دندان های سالم را حفظ کنند، اما از امنیت کمتری برخوردار هستند.
  • بریج های پشتیبانی شده با ایمپلنت، در این نوع بریج از ایمپلنت های دندانی به عنوان لنگر استفاده می شود. این نوع پل گران تر و تهاجمی تر است اما ایمن تر می باشد.

پروسیجرهای خاصی بسته به نوع بریج انجام می شود

وقتی قرار است برای فرد یک بریج سنتی ساخته شود، روند آماده سازی دندان ها در هر دو طرف شکاف شروع می شود. دندانپزشک این دندان ها را تراش می دهد و هرگونه پوسیدگی را بر می دارد. در مرحله بعد، آنها از دهان قالب گیری می کنند که به فیت شدن بریج در محل مورد نظر کمک می کند.

دندانپزشک برای محافظت از دندانهای تراش خورده یک پل موقت بر روی آنها قرار می دهد. بریجهای موقت شامل سازه هایی هستند که مانند دندان های واقعی به نظر می رسند، اما دائمی نیستند، بنابراین مراجعه ی مجدد به دندانپزشک طی چند هفته ی بعد بسیار مهم است.

پس از آماده شدن بریج اصلی، دندانپزشک ساختارهای موقتی را برداشته و با استفاده از چسب های قوی، بریج اصلی را می چسباند.

پروسیجر مشابهی برای پل های معلق نیز انجام می شود، از آنجاییکه در این نوع بریج فقط یک دندان به یک تاج نیاز دارد، آماده سازی کمتری برای یک بریج مریلند انجام می شود. همچنین هر دوی این بریج ها به حداقل دو جلسه کار نیاز دارند.

چنانچه قرار باشد از یک بریج توسط ایمپلنت پشتیبانی شود، این روند به طور معمول با جراحی ایمپلنت آغاز می شود. پس از آن، دندانپزشک از دهان بیمار قالب گیری می کند تا بتواند پلی را طراحی و سفارش دهد که بر روی ایمپلنت ها بخوبی قرار گیرد.

ریکاوری یا بهبودی

بعد از اینکه دندانپزشک دندان های بیمار را تراش داد، ممکن است فرد احساس درد کند. همچنین ممکن است بعد از قراردادن بریج، احساس درد کند. لثه ها ممکن است حساس شده و خونریزی کنند.

برای بیشتر افراد، این درد بعد از چند روز از بین می رود. با این حال، ممکن است چند هفته طول بکشد تا لثه ها کاملاً بهبود یابند. فرد می تواند پس از اینکه به اندازه کافی بهبود یافت که معمولا یک روز بعد از کار گذاشتن بریج است، به کار یا مدرسه برگردد.

افرادی که انتخاب می کنند تا قراردادن بریج برای آنها تحت سدیشن انجام شود نباید بعد از انجام عمل رانندگی کنند.

کسانی که کاشت ایمپلنت تحت بیهوشی برای آنها انجام می شود، ممکن است بعد از بیهوشی احساس ناخوشایندی داشته باشند. آنها نیز نباید بعد از انجام عمل رانندگی کنند و ممکن است برای یک یا دو روز پس از عمل نیاز به کمک دیگران داشته باشند.

نکات مهم در مراقبت از یک بریج:

  • برای جلوگیری از پوسیدگی بیشتر، بهداشت دهان و دندان خود را به طور منظم انجام دهید.
  • سالی دو بار به یک دندانپزشک مراجعه کنید تا بتواند بریج شما را چک کرده و دندان ها را تمیز کند.
  • از دندانپزشک خود در مورد خوردن یا پرهیز از برخی غذاها سوال کنید.

عوارض

برخی از عوارض یک بریج دندانی می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • Bridge failure: ممکن است بریج بشکند یا از جای خود خارج شود. در نتیجه فرد ممکن است به یک بریج دیگر، ایمپلنت ها یا سایر پروسیجرهای دندانپزشکی احتیاج داشته باشد.
  • مشکلات یا درد در هنگام جویدن. برخی از افراد بویژه در هفته های اول بعد از عمل، با تنظیم بریج یا در جویدن مشکلاتی دارند. اگر احساس می کنید که بایت شما صحیح نیست، برای تنظیم مجدد به دندانپزشک مراجعه کنید.
  • عفونت. برخی از افراد بعد از درمان دچار عفونت می شوند، به ویژه اگر پوسیدگی گسترده ی دندان یا بیماری لثه داشته باشند.
  • پوسیدگی دندان. ممکن است پوسیدگی در دندانی که در زیر تاج بعنوان لنگر بریج قرار دارد همچنان ادامه یابد. این مورد بیشتر در افرادی دیده می شود که بیماری لثه ای جدی دارند یا حفره های بسیار شدیدی در دندان هایی دارند که به عنوان لنگر برای بریج بکار رفته اند.

برای جلوگیری از پوسیدگی دندان در اطراف یک بریج، انجام مراقبت های خانگی عالی از جمله مسواک زدن و نخ دندان بسیار مهم است. برخی از نخ ها برای استفاده ی افرادی که بریج دارند، طراحی شده اند.

کار با یک دندانپزشک آگاه و رعایت دقیق دستورالعملهای مراقبت از بریج می تواند خطر بروز عوارض جدی را کاهش دهد.

خلاصه

پوسیدگی یا از بین رفتن دندان ها می تواند بر روی ظاهر فرد، توانایی خوردن غذاهای خاص و کیفیت زندگی او تأثیر گذارد. بریج های دندانی بایت و لبخند را بازیابی می کنند. تمام پروتزهای دندان با خطرات و مزایایی همراه هستند. قبل از انجام هر روش، این عوامل و همه گزینه ها را با دندانپزشک خود کاملاً بررسی کنید.

منبع:

https://www.medicalnewstoday.com/articles/327182.php#summary