Home / حقایقی درباره ی دندانهای سالم: مراقبت از دندانها در خانه / چه مشکلاتی ممکن است پس از جراحی ایمپلنت دندان ایجاد شود؟

چه مشکلاتی ممکن است پس از جراحی ایمپلنت دندان ایجاد شود؟

اگرچه جراحی ایمپلنت دندان (DIS) موفقیت بالایی دارد، اما برای هر شخصی مناسب نیست. همچنین ممکن است عوارضی را در طولانی مدتی بهمراه داشته باشد.

ایمپلنت دندان یک جایگزین با دوام و طولانی مدت برای دندان از دست رفته است. ایمپلنت در حقیقت یک پیچ تیتانیومی است که یک متخصص ایمپلنت دندانی آن را درون استخوان فک پیچ می کند. طی چندین هفته، ایمپلنت و استخوان فک بهم جوش می خورند. ایمپلنت می تواند پایه ای برای حمایت از یک دندان مصنوعی یا روکش باشد.

به گزارش آکادمی دندانپزشکی ایمپلنت آمریکا (AAID) ، حدود ۳ میلیون نفر در ایالات متحده ایمپلنت دندان دارند و محبوبیت ایمپلنت دندان رو به افزایش است. AAID اظهار می دارد که تعداد افرادی که ایمپلنتهای دندانی را دریافت می کنند، سالانه حدود ۵۰۰۰۰۰ نفر افزایش می یابد.

این مقاله به تشریح عوارض احتمالی و مسائل طولانی مدتی که می تواند در نتیجه DIS ایجاد گردد، می پردازد. همچنین اطلاعاتی درباره میزان موفقیت ایمپلنت، مراقبت های بعدی و زمان بهبودی را ارائه می دهد.

عوارض احتمالی ناشی از جراحی

در حالی که ایمپلنت دندان می تواند مفید باشد، جراحی می تواند خطراتی را به همراه داشته باشد. تعدادی از عوارض بالقوه ای که می تواند به دنبال DIS رخ دهد، را در ادامه فهرست کرده و شرح می دهیم:

مشکلات معمول

عفونت

افراد باید از ایمپلنت دندانی خود به خوبی مراقبت کنند تا خطر عفونت را کاهش دهند. رعایت نکات و توصیه های جراح دندانپزشک در مورد مراقبت های بعد از کاشت ایمپلنت دندان بسیار مهم است.

درمان عفونت به شدت و محل عفونت بستگی دارد. به عنوان مثال، عفونت باکتریایی در لثه ممکن است به آنتی بیوتیک یا پیوند بافت نرم نیاز داشته باشد، در حالی که عفونت باکتریایی در استخوان ممکن است به برداشتن بافت استخوانی آلوده و احتمالاً خارج نمودن ایمپلنت و به دنبال آن پیوند استخوان و بافت نرم نیاز داشته باشد.

تحلیل لثه

در برخی موارد، ممکن است فرد متوجه شود که بافت لثه در اطراف ایمپلنت شروع به عقب نشینی یا تحلیل کرده است. این مشکل می تواند منجر به التهاب و درد شود. در این شرایط مراجعه ی فوری به دندانپزشک و ارزیابی سریع برای جلوگیری از برداشتن ایمپلنت ضروری است.

لق شدن ایمپلنت

در چند هفته اول پس ازDIS ، ایمپلنت دندان در حال یکپارچه شدن با استخوان فک است. این فرآیند استخوان سازی یا اسئواینتگریشن نامیده می شود و برای موفقیت طولانی مدت ایمپلنت بسیار مهم است. این روند ممکن است ماه ها بطول بیانجامد.

اگر ایمپلنت نتواند با استخوان جوش خورده و یکپارچه شود، جراح دندانپزشک ممکن است مجبور شود آن را خارج کند، تا پس از بهبودی ناحیه ی عمل، مجددا کاشت ایمپلنت را امتحان کند.

آسیب عصبی یا بافتی

گاهی، یک جراح دندانپزشک ممکن است ناخواسته ایمپلنت دندان را بسیار نزدیک به عصب قرار دهد. این کار می تواند باعث بی حسی طولانی مدت، سوزن سوزن شدن یا درد شود.

مطالعه ای در سال ۲۰۱۲ نشان داد که آسیب عصبی ناشی از DIS می تواند منجر به کاهش کیفیت زندگی شود. یک مشکل عصبی یا بافتی نیاز به توجه فوری دارد. آسیب به عصب آلوئولار تحتانی (IAN)  در فک پایین می تواند بسیار جدی باشد. برخی از علائم احتمالی آسیب IAN ، عبارتند از:

  • بی حسی مداوم در کنار ایمپلنت، از جمله لب پایین و چانه
  • درد یا ناراحتی مداوم
  • احساس سوزن سوزن شدن، غلغلک، یا احساس سوزش در لثه و پوست

مشکلات کمتر رایج

ایمپلنت دندان، همچنین ممکن است منجر به برخی از مشکلات کمتر شایع، مانند مشکلات سینوس و آسیب به خود ایمپلنت دندان شود.

مسائل مربوط به سینوس

ایمپلنت های دندانی فک فوقانی می توانند وارد حفره های سینوس شده و باعث تورم سینوس ها شوند. این وضعیت به سینوزیت (sinusitis) معروف است. برخی از علائم بالقوه ی سینوزیت عبارتند از:

  • درد، حساسیت یا تورم در اطراف گونه ها، چشم ها یا پیشانی
  • مخاط بینی سبز یا زرد رنگ
  • انسداد بینی
  • کاهش حس بویایی
  • سردردهای سینوسی
  • دندان درد
  • بوی بد دهان
  • افزایش دمای بدن

آسیب ناشی از نیروی بیش از حد

مانند هر دندانی، نیروی زیاد یا ضربه می تواند باعث ترک خوردن یا لق شدن ایمپلنت دندان شود.

برخی از افراد ممکن است بدون اینکه حتی متوجه شوند، بیش از حد به ایمپلنت دندان خود فشار وارد کنند. به عنوان مثال، برخی از افراد دندان های خود را هنگام خوابیدن بهم می فشارند و دندان قروچه می کنند. افرادی که مستعد این رفتار هستند، لازم است برای جلوگیری از آسیب به ایمپلنت و همچنین دندان های طبیعی خود، از محافظ دهان استفاده کنند.

مسائل طولانی مدت

پری ایمپلنتیت نوعی بیماری لثه است که باعث از بین رفتن استخوان حمایت کننده از ایمپلنت می شود و به دلیل التهاب مزمن در محل ایمپلنت ایجاد می شود.

بر اساس مروری که در سال ۲۰۱۷ انجام شد، پری ایمپلنتیت ممکن است حدود ۵ سال طول بکشد تا علائمی را نشان دهد. این علائم به طور معمول شامل خونریزی یا تورم در اطراف محل ایمپلنت دندان است.

همچنین احتمال رد ایمپلنت دندانی توسط بدن وجود دارد. پس از مروری که در سال ۲۰۱۹ انجام شد، محققان در حال بررسی خطرات استفاده از ایمپلنت های دندانی ساخته شده از تیتانیوم یا فلزات دیگر هستند. بعضی از افراد حساسیت نادری به فلز دارند که باعث می شود بدن آنها ایمپلنت های فلزی را رد کند. محققان توصیه می کنند قبل از دریافت چنین ایمپلنت هایی، افراد تحت آزمایش حساسیت به فلز قرار گیرند.

چه کسانی باید ایمپلنت دندان دریافت کنند؟

به گزارش AAID ، ایمپلنت های دندانی راه حلی مناسب برای افرادی است که دارای دندان های آسیب دیده در اثر پوسیدگی شدید یا ضربه هستند. با این وجود، دو مشکل احتمالی در مورد ایمپلنت دندان وجود دارد مناسب بودن و میزان موفقیت. در ادامه این موارد را با جزئیات بیشتری مورد بحث قرار می دهیم.

مناسب بودن

یک مشکل اساسی در مورد ایمپلنت های دندانی این است که برای همه ی افراد مناسب نیستند.

برای دریافت ایمپلنت های دندانی، فرد باید از سلامت کلی خوبی برخوردار باشد. آنها همچنین باید دارای لثه های سالم و استخوان فک سالم باشند، زیرا این ساختارها از ایمپلنت دندان در طول زندگی فرد پشتیبانی می کنند.

ایمپلنت دندان برای کودکان مناسب نیست، زیرا استخوان های صورت آنها هنوز در حال رشد است.

میزان موفقیت

گاهی ممکن است ایمپلنت دندان دچار نارسایی و عدم موفقیت شود. متخصصان بهداشت، نارسایی ایمپلنت را به یکی از این دو دسته تقسیم می کنند: نارسایی زودرس (که بلافاصله پس از قرار دادن ایمپلنت رخ می دهد) یا نارسایی دیررس (که پس از گذشت مدتی از استقرار ایمپلنت برای رخ می دهد).

میزان موفقیت ایمپلنت های دندانی در حدود ۹۵٪ است. با این حال، ممکن است موفقیت ایمپلنتهای دندانی در بین افراد زیر کمتر باشد:

  • افرادی از دخانیات استفاده می کنند
  • افراد مبتلا به دیابت
  • افراد مبتلا به بیماری لثه
  • فردی که پرتودرمانی در ناحیه فک انجام داده باشد
  • افرادی که از داروهای خاصی استفاده می کنند.

مراقبت از ایمپلنت ها

بهترین راه برای اطمینان از موفقیت ایمپلنت دندان، پیروی از توصیه های مراقبتی بعد از جراحی ایمپلنت دندان است که توسط جراح ارائه می شود.

پس از کاشت ایمپلنت دندان، فرد باید از خوردن غذا و نوشیدنی های گرم در حالت بی حسی خودداری کرده و حداقل برای چند روز از رژیم غذایی نرم استفاده کند. همچنین جلوگیری از ورزش شدید به مدت ۲-۳ روز برای جلوگیری از افزایش جریان خون و تورم ناحیه ی عمل، بسیار مهم است.

همانند دندانهای طبیعی، ایمپلنت و بافتهای اطراف آن نیاز به تمیز شدن منظم دارند. فرد باید حداقل یک بار در روز پس از بهبودی لثه، نخ دندان بکشد و از برس های بین دندانی برای دسترسی به مناطقی که دسترسی به آنها دشوارتر است، استفاده کند. همچنین باید برای معاینه و ویزیتهای منظم به دندانپزشک مراجعه کنند تا مناطق زیر خط لثه، طبق برنامه ریزی بصورت حرفه ای تمیز شود.

افرادی که سیگار می کشند بهتر است سیگار کشیدن را ترک کنند، زیرا ترک سیگار خطر عوارض ناشی از DIS را کاهش می دهد.

چه موقع به دندانپزشک مراجعه کنید

به دنبال کاشت ایمپلنت دندان، دندانپزشک ممکن است برای جلوگیری از عفونت، آنتی بیوتیک تجویز کند. همچنین ممکن است برای تسکین درد برای بیمار داروی مسکن بدون نسخه یا با نسخه تجویز نماید.

هر تورم یا کبودی باید در طی چند روز پس از جراحی فروکش کند. با این حال، اگر درد و تورم بیش از یک هفته ادامه داشته باشد، فرد باید در اسرع وقت توسط دندانپزشک معاینه شود.

روند بهبودی اولیه چند هفته طول می کشد، و اسئواینتگریشن کامل می تواند ماه ها به طول بیانجامد. اگر بعد از چند هفته ایمپلنت های دندانی شروع به حرکت اندکی کردند و یا به درد خود ادامه دادند، فرد باید به دندانپزشک خود مراجعه کند. رسیدگی سریع به مشکل برای جلوگیری از عوارض جدی، حیاتی است.

چشم انداز

کاشت ایمپلنت دندان ساده، معمولاً فقط به بی حس کننده های موضعی نیاز دارد، بنابراین در بیشتر افراد دوره ی بهبودی نسبتاً کوتاه است. با این حال، برخی از افراد ممکن است علائم زیر را بعد از DIS تجربه کنند:

  • درد در محل ایمپلنت دندان
  • خونریزی جزئی
  • کبودی لثه یا پوست
  • تورم لثه یا صورت

یک دندانپزشک یا جراح دهان و دندان به شما توصیه می کند که پس از انجام عمل، به میزان کافی استراحت داشته باشد. آنها همچنین ممکن است یک رژیم غذایی موقت از غذاهای نرم و استفاده از کیسه یخ در قسمت آسیب دیده ی صورت را برای کاهش التهاب و تورم توصیه کنند.

سطح ناراحتی ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد و به تعداد ایمپلنت هایی که جراح در استخوان فک قرار داده است، بستگی دارد. با این حال، مصرف استامینوفن یا ایبوپروفن باید برای تسکین درد کافی باشد. داروهای ضد درد معمولاً برای ۲-۳ روز پس از عمل ضروری هستند.

متوسط ​​زمان لازم برای بهبودی فرد پس از DIS ، از حدود ۲ ماه تا ۶ ما، متفاوت است. پس از اتمام ترمیم، جراح دندانپزشک می تواند یک دندان مصنوعی را روی ایمپلنت قرار دهد.

خلاصه

DIS برای همه مناسب نیست. یک فرد باید معاینه دندانپزشکی گسترده ای را برای جراحی انجام دهد تا مشخص شود آیا کاندیدای مناسبی برای این روش است یا خیر.

ایمپلنت های دندانی میزان موفقیت بالایی در حدود ۹۵٪ دارند و منجر به افزایش کیفیت زندگی در بسیاری از افراد می شوند. با این حال، ایمپلنت های دندانی می توانند عوارضی مانند عفونت، تحلیل لثه و آسیب به عصب و بافت ایجاد کنند. در صورت بروز علائم نگران کننده پس از DIS ، فرد باید هر چه سریعتر به جراح دندانپزشک خود مراجعه کند.

منبع:

https://www.medicalnewstoday.com/articles/dental-implants-problems#summary